Vrijdag 03 Februari 2012 at 8:08 pm
De Cubanen hebben weer een nieuwe scam bedacht om toeristen van hun geld af te helpen. Tegenwoordig kun je voor €8- per uur via wifi op internet. Dat is fijn voor de toeristen, maar velen onder hen, waaronder ik, gaan even on line en halen hun post binnen. Daarna ga je weer offline en kun je bijv. alle mail beantwoorden. Dat hebben de Cubanen nu ook door. Wat hebben ze hierop gevonden? Ze sluiten de poorten uitgaande post af zodat je dus moet gaan zitten wachten om je mail te kunnen versturen. Ondertussen klikt de klok lekker door. Zo doen ze dat hier: Schijten op de hand die ze voedt.
Dat doen ze ook al met het telefoneren vanuit het buitenland naar hier. Vaak bel je naar Cuba en dan wordt je telefoontje onderschept door e.o.a. ambtenaarbandiet. Die neemt dan op ( altijd een vrouw) en zegt: 'Oigo,espera un momentito'. ( wacht even). Vervolgens wordt je dan in de wacht gezet en hoor je behalve wat geroezemoes in de verte helemaal niets meer, en de klok tikt wederom lekker verder a raison van €0,85 per minuut. Dit zijn zo de duistere wegen die de Cubanen bewandelen om aan hun broodnodige deviezen te komen en er zullen er ongetwijfeld meer zijn.
O ja, een hele goede is dat ze iedere dag een hoeveelheid olie uit Venezuela ontvangen. Olie voor doktoren. De Cubanen zorgen voor de gezondheidszorg op het platteland inVenezuela en daarvoor ontvangen ze gratis olie van Chavez. Daarvan gebruiken ze zelf maar een klein gedeelte en de rest wordt op de wereldmarkt weer doorverkocht.
Overigens vandaag mijn eerste rondleiding gedaan. Weliswaar voor slecht 2 toeristen, maar ,toch. De kop is er af.
03/02 En als klap op de vuurpijl vandaag mijn eerste boeking via m'n website binnengehaald
Dinsdag 24 Januari 2012 at 11:20 pm
Was gisteren eindelijk bij mijn vrienden Jesus & Ofelia. Zij runnen al sinds mijn heugenis een Casa Particular in Centro-Havana. Daar is ook ooit de kleine Pacolito verwekt en al mijn familieleden en vrienden die ooit in Havana zijn geweest hebben daar altijd een prima onderkomen gehad. Echter, nu met de nieuwe vrijheden van de Cubanen, is hun business tanende. Steeds meer mensen openen een Casa Particular en de spoeling wordt dus veel dunner. Deze nieuwe 'hoteliers' zijn echter ook veel agressiever. Als je nu op het vliegveld arriveert, dan staan daar hordes mensen hun casa aan te prijzen. Jesus vertelde me dat ook reserveringen steeds minder worden nagekomen. Het blijft iedere keer afwachten of de mensen die geboekt hebben ook daadwerkelijk afkomen. In januari hebben ze niet één gast gehad. Voor komende week zijn er 4 boekingen maar dat zegt dus niets. Nu moet je weten dat de belasting voor een Habitacion 200 CUC per maand is ; voor 2 is dat 400 CUC en voor 3 is dat, wonderbaarlijk, 300CUC. 1CUC is iets meer dan een US$. Dat geld moet iedere maand vooraf betaald worden; wel of geen gasten maakt niet uit. Jesus heeft de optie 3, maar op deze manier gaat ie het niet lang meer redden, vrees ik. Mijn overbuurvrouw, hier, Milagro, is begin vorig jaar ook een Casa begonnen. Dat leek voorspoedig te gaan toen ik hier vorig jaar was, maar nu blijkt dat ze het maar 4 maanden heeft kunnen volhouden, alle investeringen ( badkamers, inrichting) ten spijt. Tegen de Cubaanse belastingen bleek geen kruit bestand. Nu is er eindelijk weer bier in het café op de hoek maar de vrouw zit bij de nagelstyliste; ook zo'n nieuw beroep hier, en zoonlief breekt met 2 kornuiten het huis af. Ik moet nog even geduld hebben.
Aanvulling 1: Vanochtend een enorm artikel op de voorpagina van de Granma; alleen tekst.' Las verdades de Cuba'. Toch vanmiddag maar even het Cubablog bezocht want wij weten hier natuurlijk van niets. Aah; dode hongerstaker in Santiago. Volgens de krant was het iemand die zijn vrouw zou mishandelen en zich fel verzet had tegen zijn gevangenneming. Ik zit weer in ander Kutland. Lijken wel Chinesen , hier, alleen in China weet je dit soort dingen veel sneller. het paginagrote artikel gaat verder natuurlijk nergens over; ja , een opsomming van misstanden in de VS en Spanje, alsof dat er iets mee te maken heeft. De naam van de man ('esta persona') wordt nergens genoemd, maar… de hele wereld is weer eens tegen het toch al zo arme Cuba. Povrecitos. Siempre la lucha!
Aanvulling 2: Nu 20:00 uur, wordt het gehele Granma-artikel op het TV-Nieuws voorgelezen, door, gelukkig, De Snor.
Woensdag 18 Januari 2012 at 11:02 pm
Zo, de eerste dagen Cuba zitten er op. De reis verliep prima. Ben met meer dan 50 kg binnen gekomen, zonder problemen. Cadeaux uitgedeeld en al. Alles gezellig. De kleine Paco kan zowaar al lezen. Dat viel me alles mee. Wat niet meeviel is dat deze nog 6-jarige knul Tony Montana al bleek te kennen. De volgende middag met Pacolito naar de de Callegon Hamel gegaan. Op zondag zijn daar altijd optredens van drummende negers etc. Met z'n 2-en de overvolle bus in en na 5 minuten kwam ik er achter dat mijn portemonnaie gerold was. Welkom op Cuba. Er zat nogal een hoop geld in want ik had flink gewisseld op het vliegveld. KUT. Nog nooit iets gebeurd hier met me en nu dit. Eigen schuld, natuurlijk, altijd gelijk je geld in veiligheid brengen. Heb nog geprobeerd aangifte te doen bij de politie hier op de hoek maar ze konden me geen aangifteformulier verschaffen. Wel hebben ze m'n gegevens genoteerd en ons gesommeerd om maandagochtend gelijk naar de immigratiedienst te gaan want anders zou ik hier illegaal in een privé woning verblijven. Fijne jongens want zojuist kwam er al een langs om te controleren of ik ook daadwerkelijk dat visum verkregen had. Zo niet dan hadden ze een mooie boete kunnen incasseren. Ha, Ha.
Gisterenochtend dus m'n familievisum geregeld en daarna gelijk door naar de Ned. ambassade. Zoonlief is vanaf gisteren ook een Nederlander. Was allemaal heel informeel en gezellig. Ze hebben daar tegenwoordig een speciaal "internetcafé" om Cubaanse bloggers van dienst te kunnen zijn. Mooi gebaar, moet ik zeggen. Verder bezig de tour uit te stippelen. Vanochtend eindelijk weer eens hardgelopen. Van hier tot de Amerikaanse Ambassade en terug; 45 min. 08:00 uur vertrokken maar dat zal snel vroeger moeten want de zon is om 09:30 al behoorlijk heftig aan het worden. Heb im een Cubaans mobiel nummer. 005353466890.
Aanvulling: Kwam er vanochtend achter dat de school, alwaar ik de tour wil beginnen, dat de toespraak tegenwoordig op de binnenplaats gehouden wordt en dus niet meer op straat. Weet niet of daar toeristen worden toegelaten. Moet dus ook de website gaan herschrijven, maar dat moest toch al want zoals ie nu is is het veel te lang. Ban vandaag voor het eerst online gegaan in het hotel en kwam er achter dat ik geen mail kan versturen. Ook lekker. Zit nu wel als gevolg van mijn aanwezigheid hier live naar Madrid-Barcelona te kijken.
Zaterdag 26 November 2011 at 4:34 pm
Sorry lezers, weinig geschreven, de laatste tijd. De laatste tijd gaat binnenkort eeuwig worden, want ik vertrek 17 december uit China. Ga het vanaf 15 januari in Cuba proberen. Hoop dan wel te blijven bloggen, maar niets is zeker; zeker niet vanuit Havana.
Maar goed. Chickenshit.
Wegens gebrek aan meeëters; ben ik dit jaar gaan koken/wokken. Bak altijd varkenshaas mee, want dat kost hier niets. Chinezen houden van vet. Gisteren uit pure uitzondering 2 kipfilets gekocht. Zojuist gewokt en bij de eerste proef bleek de kip bedorven te zijn. Toch bij de Tesco gekocht, hoor. Tja, dan moet je wel de straat op om alsnog een maaltijd voor 0.80 ct te bemachtigen. Dan wel met een extra ei en groente. Einde kip in China. Hoop dat de chickenshit aan me voorbij gaat.
Zaterdag 08 Oktober 2011 at 04:25 am
Gisteren was de laatste dag van de herfst vakantie hier dus was het relatief druk op de snelwegen in dit land. Ik sla zo juist de krant open en lees dat er bij 3 verschillende ongelukken zo waar 56 mensen zijn omgekomen.Kijk , dat zijn nog eens mooie getallen. Als je weet hoe ze hier scheuren zonder zonder enige basiskennis van verkeersregels en gebrek aan stuurvaardigheid, verbaast me dit niet.
Vrijdag 23 September 2011 at 10:13 am
Ieder 3 maanden is er in Shanghai een veiling om nieuwe nummerborden te verkopen. Dit doet men zo om het autobezit een beetje onder controle te houden. De gemiddelde prijs van zo'n nummerbord is inmiddels opgelopen tot zo'n € 6000,-, jawel. Veel Shanghainezen kopen dan ook hun nummerbord in een belendende provincie; dat is goedkoper. De Shanghainees die dit nummerbord ooit gekocht heeft kan echter nooit veel geld zijn kwijt geweest.
De Chinezen zijn namelijk nogal bijgelovig en het cijfer "4" betekent "de dood". Zo vindt je in liften NOOIT een vierde verdieping en vaak bestaan 14; 24 etc. ook niet. het cijfer "8" is het cijfer van geluk. Voor een 8 op je nummerbord betaal je zeker meer. 4-en zie je weinig in het verkeer. Ja, een enkele taxichauffeur, maar iemand die rond rijdt met vier 4-en op zijn auto, moet of wel heel arm zijn, of helemaal nooit passagiers in zijn auto willen hebben.
Ben momenteel onder Peking, in Yantai in de provincie Shandong. Hier bevinden zich de mooie stranden en wijngaarden van China. Daar, in Yantai, hebben ze ook gewoon een wat kleinere Grande Arche. Morgen door naar Qingdao, een van mijn favoriete Chinese steden, waar ze wel ZEVEN stranden hebben en heel veel bier (vloeibaar, in plastic zakken). Maar, zoals altijd, als ik écht verrast ben, moet ik dat kunnen delen. Welnu; ik dacht dat ik alles qua bruidsfotografie nu wel gezien had, maar nee. Mijn bek viel open. Zo doen ze dat dus hier op Strand nr. 2. Huiver en geniet.
Dit prachtige tafereel kwam ik vanochtend vroeg tegen. Deze mevrouw heeft 3 hondjes en zoals alles hier in China heeft ze ze opgepimpt want ze vond ze anders kennelijk niet mooi genoeg.
Dit soort taferelen zie je heel vaak. Zo zijn er speciale winkels waar je allerhande hondenschoeisel en hond couture kunt kopen. Zo zijn er zelfs honden-zonnebrillen. In de winter krijgen de honden truien of jasjes aan en vaak hoeven de honden helemaal niet op straat te lopen maar worden ze als een baby rondgedragen.
Een van de populairste honden hier is een soort spierwit kalf met een soort collie-vacht. En dat in deze temperaturen. Er bestaan speciale zaken waar je het kalf kunt laten wassen. Daarna wordt ie drooggeföhnd door een stofzuiger; maar dan met de slang op de uitlaat.
Eergisteren was het zo ver. Van vriendin Tineke had ik 2 kaartjes gekregen voor een van de try-outs voor het nieuwe Shanghai Cultural Square; hier bij om de hoek. Try out schreef ik maar dat doen ze hier met o.a. Charles Dutoit of zoals eergisteren; pianist Ivo Pogorelich. Ik erger me al tijden aan het vieze gedrocht dat ze weg gezet hebben. Een giga, plastic, WIT (?) zadeldak. En dat in een van de smerigste steden ter wereld. Hoe verzin je het? Om de zoveel dagen moet de roetsmurrie van het dak gespoeld worden. Maar goed, inmiddels heb ik mijn mening wat moeten bij stellen. De entree is bij avondlicht werkelijk fenomenaal en eenmaal binnen wordt je verwelkomd door een enorme glas-in-lood-wand en een palmboom dak.
Ook de concertzaal mag er wezen. Ze herbergt 2011 stoelen en het geluid was er uitstekend. Eind september gaat het complex officieel open. Dan gaan ze er voornamelijk musicals brengen, maar ik vrees voor de toekomst.
Er staan hier al zoveel mooie theaters waar nauwelijks optredens zijn en dat zal hier ook wel weer gaan gebeuren. Het grootste ondergrondse theater ter wereld zonder noemenswaardige programmering. Ben benieuwd hoe het er over een jaar bij zal staan.
Zondag 31 Juli 2011 at 3:43 pm
Zo, vanaf vandaag mag er niet meer objectief over het HSL ongeluk in China bericht worden. De autoriteiten zijn het zat; al die negatieve berichten en verdachtmakingen. Er mag alleen nog positief bericht worden. Gelukkig kan ik de South China Morning Post ( uit Hong Kong) nog lezen. kortom,; de overheid staat weer volledig in zijn hemd en maakt dat zo alleen maar erger. De 150 miljoen Chinese bloggers zullen zich hieraan gelukkig niet houden. Dat wordt nog lachen, binnenkort. Echter, wat ik me nu al dagen af vraag? In beide treinen zaten ong. 2000 passagiers. Daarvan zijn er 1800 met de schrik vrij gekomen. Waar zijn al die mensen gebleven? Ik heb nog geen enkel verslag van een van die passagiers gelezen. Raar, toch? Binnenkort gaat het eerste, door China ontworpen, passagiersvliegtuig de lucht in. Ik hou m'n hart vast.
Vrijdag 29 Juli 2011 at 04:45 am
Ik ontdek nu, dat mijn blog niet meer goed werkt; althans niet met firefox. In Firefox komen de foto's niet meer op. Werkt verder wel goed met Chrome en Safari. Ga er wat aan proberen te doen. O ja, diegenen die eigenlijk alleen mijn blog willen bezoeken, kunnen dat direkt doen via: www.fransschellekens.nl/Weblog/
Let op de hoofdletter van Weblog.
Woensdag 27 Juli 2011 at 4:13 pm
Temidden van de instortende bruggen; op elkaar knallende HSL treinen; oprukkende duizendpoten; ter dood veroordeelde burgermeesters; gekidnapte kinderen; neervallende ruiten uit te hete wolkenkrabbers; de almaar steigende RMB; uitgebrande bussen; een bizar vijandige Volkskrant fotoredactie ; voedsel en drinkwater schandalen en Loose Women, vier ik vandaag het feit dat ik hier al weer 4 jaar ben. Luctor et emergo. Het heeft me windeieren gebracht, dat wel. Maar, het leven blijft hier wel spannend en is goedkoop. Ben zelfs tegenwoordig actief in de toeristenbranche. Af en toe geef ik fietsrondleidingen door Shanghai. Ach je moet wat, en het is een mooie stage voor als ik ooit in Cuba ga wonen. Cheers.
Vrijdag 01 Juli 2011 at 09:41 am
Ik zat in een bus in een buitenwijk van Shanghai toen mijn oog werd getroffen door het Bord Linfen Rd.
ooit, in 2008 was ik in Linfen in de Shanxi provincie en herinner me het als misschien wel de goorste stad van China. Overal mist en stof en enorme kakafonie van claxons op straat. Het feit dat we in Linfen vrijwel permanent gevolgd werden door Chinese stillen zal er ook wel toe bijgedragen hebben. Kortom, de hel op aarde.
Dat de Chinezen er een straat naar genoemd hebben was opmerkelijk maar verbaasde me niet zo veel; alleen, ik was nog nooit in een Linfen Lu geweest. Nu kennen wij de Chinezen als een zeer nijver, creatief en schoon volk dat aan kopieren een broertje dood heeft, toch.? Echter, bij het benoemen van straten gaat dit in het geheel niet op. In China zijn overal de straatnamen gelijk. De namen zijn nml. altijd plaatsnamen ( linfen bijv.; provincienamen ( Shaanxi bijv.), de naam van de stichter van China Zhongshan ( = Sun Yat Sen) of het Volk zelf ( Renmin). Dus iedere Chinese stad heeft zijn Beijing str. , zijn Renmin square of Zhongshang park. Daar is geen ontkomen aan.
Maandag 27 Juni 2011 at 11:21 am
Gisteren kwam ik weer zo'n geweldige winkelnaam tegen. Wederom in dezelfde Nanchang Lu. Wat dacht je hiervan?
Chinezen laten hun Chinees vertalen door een vertaalcomputer en als het ze leuk lijkt gebruiken ze het, zonder te beseffen wat de preciese betekenis is. Vooral zoeken ze op alliteraties. Omdat waarschijnlijk niet iedereen die oude van 2 jaar geleden, gezien heeft zet ik die er ook nog een keer bij.
Dinsdag 21 Juni 2011 at 2:50 pm
God kolere, wat een zomer tot nu toe. Sinds ik hier weer vanaf eind maart ben is het totaal niets. Ik weet het; over weer dient niet geblogged te worden, maar dit is een uitzondering en een testje. Normaal begint de regentijd hier rond het pruimenfestival. Nou, dat hebben we geweten. Zo ong. op de minuut af begon het toen te regenen en het heeft zowat niet op gehouden. Echter; gisteren scheen de zon, voor het eerst in tijden. Ik gelijk op de fiets een toer gemaakt door Honkou. Daar belandde ik in het nooit eerder bezochte Lu Xun Park, erg leuk, en maakte daar het volgende filmpje van even blije Chinese zonaanbidders.
Inmiddels is er vandaag al weer minimaal 70mm regen gevallen. Ik moet hier echt weg maar eerst moet dat filmpje beter op het blog staan. Je weet wel. Met een kader; beginbeeld, en een pijl; en dat krijg ik nu nog niet voor elkaar.
Gisteren moest ik naar Hangzhou, een stad ong. 170km. naar het oosten. Tegenwoordig is de stad via een Highspeed lijn met Shanghai verbonden. Onderweg haalt de trein snelheden van 340km en de snelste verbinding; zonder tussenstops; duurt ong. 40 minuten. Heerlijk denk je dan. Deze maand wordt de lijn Shanghai- Peking geopend en die gaat er ong. 4 1/2 uur over doen ( 1300km) Geweldig, echter... , toen we gisteren in een regenachtig Hangzhou arriveerden kwamen we in de rij "wachtenden voor een taxi " terecht. Ik schat dat daar ong. 500 man stond en dat duurde 35 min. Daarmee werd het hogesnelheid-gebeuren dus gelijk weer teniet gedaan. Taxistandplaatsen kunnen ze in dit land niet regelen. Zo ook op vliegvelden. Kom je na 10 uur s'avonds aan op de nieuwe Hongqiao luchthaven, dan heb je hetzelfde gelazer. De metro stopt rond 22.30 en dan heb je dus een probleem. Wachten op een taxi. Vliegen blijft hier ook een probleem. Ik las gisteren over iemand die 6 uur had moeten wachten op zijn vlucht naar Peking en let wel IN het vliegtuig. Dat is hier normaal. 90% van het luchtruim hier is gereserveerd voor de militairen dus al die burgerluchtvaart moet door allemaal kleine corridors die regelmatig verstopt raken. Een nieuw fenomeen is dat steeds meer Chinezen tegenwoordig een auto hebben. Het schijnt dat 60% van alle autoverkoop gaat naar nieuwe autobezitters. Dat zijn dus mensen die nauwelijks auto kunnen rijden maar veel van deze nieuwe welgestelden wonen op compounds als de mijne.
Die auto's beginnen nu dus die wijkjes te verstoppen. 3 Jaar geleden stond hier misschien één auto 's nachts; nu staan er 15. Openbare parkeergarages kennen ze hier niet en worden tot op heden nog niet gebouwd; alleen onder nieuwbouwflats en kantoorgebouwen. Dat gaat straks weer een geweldige puinhoop worden, voorspel ik.
Woensdag 25 Mei 2011 at 4:08 pm
Er gebeuren rare dingen, de laatste dagen. Normaal kijk ik 's ochtends via Uitzendinggemist naar het 8uur journaal maar dat kan ineens niet meer. Ik kan kennelijk geen verbinding meer maken met mijn videoserver(?). VPN aan of uit; dat maakt geen enkel verschil. Sterker nog, de VPN op mijn IPhone kan ik sinds enkele dagen ook niet meer in stelling brengen. Dat werkt ineens niet meer. Waar zijn de Chinezen mee bezig? Ai Wei Wei zit al weer 1 1/2 maand in de bajes op ongegronde aantijgingen; De Tibetanen schijnen, volgens de Global Times, voor 85% het (Han)Chinese beleid te steunen (?); kortom, iedereen is blij in dit paradijs. En dat is het. Iedereen lacht en is vrolijk. Wat 'n kutland, maar toch blijft het leuker om hier te wonen dan in Nederland. Komt de Noord-Zuid lijn nog klaar voor 2020?
En ja hoor, afgelopen vrijdag, de 13e, stonden ze nu wel op het podium van de New Mao Livehouse. De Binnen-Mongoolse band Hanggai. In maart was het concert vlak voor aanvang afgelast, maar nu mocht het doorgang vinden. De zaal was vol en de sfeer zat er gelijk goed in.
Ilchi, de zanger, is een beest en het hele gebeuren deed me aan the Pogues denken. Wat een energie. Voor mij het absolute hoogtepunt van de Chinese muziekcultuur. Als die jongens bij elkaar blijven gaan ze een mooie toekomst tegemoet, lijkt me.
Voor de rest stond deze week in het teken van Min. Verhagen die Shanghai aandeed. Vrijdag heeft hij o.a. fabrieken geopend van CSM en DSM. Vooral DSM blijjkt nog al flink geïnvesteerd te hebben. En dan lees ik de dag er na in de Volkskrant dat de Chinezen bezig zijn Shell er uit te werken. Ik voorspel je, bij DSM gaat binnen 5 jaar het zelfde gebeuren. Vanavond gaan we allemaal naar de Big Bamboo. Dat is een sportbar waar je zo ongeveer alles kunt zien, dus ook Ajax-Twente. Nou, omdat het zo goed was nog een foto dan.
Ik ben momenteel bezig om alle zgn. 'buitenlandse' satelietsteden van Shanghai te bezoeken en zo belandde ik gisteren in Scandinavië. Rondom de prachtige Nordic Church bevond zich een hele Scandinavische woonwijk, die evenals Holland Village en Thamestown ( 2 zustersteden) vrijwel geheel leeg stond en al een behoorlijk desolate en verloederde indruk maakte. Althans op deze fotograaf, want mijn Chinese collegas zijn helemaal gek op al die Nordic straten. Op het Nordic plein telde ik ong. 15 bruidsstellen die er gefotografeerd werden.
Overal op het plein, en ook in de straten zijn speciale ' romantische' plekjes opgebouwd waar de toekomstige bruiden al zovast gefotografeerd kunnen worden.
Maar tot mijn stomme verbazing ging het niet alleen over bruidsfotografie. Bij het prachtige Meilan Lake aangekomen, ontwaarde ik zowaar een hoogzwangere vrouw in een zeer eigenaardig hansopje.
Vanuit de verte had ik haar al in het water zien poseren voor de fotograaf, maar had toen nog niet in de gaten dat we hier in China ook speciale 'buikfotografen' hebben. Al met al was het een zeer genoeglijke middag. Volgende week nog naar Duitsland ( Weimar), Spanje en Noord-Amerika. Hoop nog veel bruiden en buiken tegen te komen.
Zondag 01 Mei 2011 at 07:26 am
Vorige week per auto afgereisd naar de provincie Anhui, ten westen van Shanghai. We wilden eens empirisch onderzoeken waar de migrantenarbeiders in Shanghai zijn gebleven en wat er waar is van het bericht dat de overheid steeds meer fabrieken gaat bouwen ten westen van de oostkust; waar de arbeiders goedkoper zijn. Wel, dat bericht bleek waar te zijn. In Anhui worden enorme fabriekstereinen aangelegd. We waren in het gehucht Huoqiu (300.000 inw) en daar werd even een terrein van , ik schat, 20 ha aangelegd om fabrieken te herbergen.
. Ook in de stad zelf verschijnen geheel nieuwe woonwijken met illustere namen als " Sunny Venice". Nou, dat komt dan goed uit want volgens de meest recente volkstelling in China wonen er nu in Shanghai ruim 23 miljoen mensen, waarvan 20% ouder dan 60 jaar. In Huoqiu kwamen we in een prachtig hotel terecht waar ook de bruidssuite nog vrij bleek te zijn, voor het geweldige bedrag van ong. €16,-. Die hebben we dus gelijk af gestaan aan onze tolk Ying die zich 2 nachten de koningin van Anhui mocht voelen.
. Op de terugweg zijn we de laatste nacht beland in de stad Ma'anshan aan de Yangtze rivier. Dat bleek de derde staalstad van China te zijn. De gehele kustlijn is een grote wirwar van enorme fabrieken en schoorstenen, allemaal gerund door het bedrijf Masteel. Achter deze ellende bleek zich toch nog een aardige stad te bevinden met een prachtige zadelberg in het centrum. Ook daar vielen we weer met onze neus in de boter. We kwamen terecht in het spiksplinternieuwe hotel Fast 109; een nieuwe hotelketen. Dit 38e hotel was die dag geopend en we waren de eerste buitenlandse gasten. We zijn voor 20 RMB lid geworden van deze keten en daarvoor mochten we voor omgerekend € 8,- daar de nacht doorbrengen.
. Overigens heeft die 'trek naar het westen' een nieuw Chinees probleem aan het licht gebracht. Al de goederen die daar geproduceerd gaan worden moeten ook nog getransporteerd worden naar de havens aan de kust en dat gaat vnml. over de weg. En daar wringt de schoen, want de vrachtwagenchauffeurs zijn vorige week gaan staken. Ze zijn nu stil gehouden door wat vage toezeggingen, maar kunnen zo weer gaan staken als het hen beliefd en wat dan? Dat kan nog spannend gaan worden.
Zaterdag 16 April 2011 at 5:41 pm
Ik schaam me een beetje. Zojuist; het is al vrij laat op deze zaterdagavond; weer een heerlijke wok-maaltijd bereid in mijn huis. Ik woon hier nu bijna 4 jaar en nog nooit heb ik hier gekookt; benevens enkele aardappel-jus-varkenshaas-maaltijden om mijn Nederlandse vrienden te imponeren. Misschien 3 keer gebeurd. Deze week al 3 keer thuis gewokt. En het is heerlijk, goedkoop en huiselijk. Nog steeds wel met varkenshaas want dat kost hier niks. Een kilo kost hier ong. €3,-. Chinezen houden van vet en beensplinters, dus dan blijft de haas over. Tant pis. In Cuba stond ik ieder ochtend voor 07.00 uur op en ging rond 23.00 uur slapen. Ik sliep daar geweldig, ook vanwege m'n vriendin die daar altijd naast me lag. Terug in Nederland en China viel ik altijd weer terug in mijn oude ritme; maar ik sliep heel slecht. Zo'n 2 weken geleden heeft mijn vriend Selm me over gehaald om mee te gaan hardlopen; om 07.30 s'ochtends. Heb dus nu de geneugten van het vroeg op staan geproefd en dat bevalt me uitstekend. En ja, ik eet alleen beter thuis dan elders. Beetje saai stukje. Volgende keer: " zuip, neuk, vloek"?
Zondag 27 Maart 2011 at 2:27 pm
Nou, daar stonden we dan in de New Mao Livehouse. Het Jue-festival heeft hier plaats en er zijn enkele leuke concerten. De halve Nederlandse journalistenfamilie was uitgerukt om het concert van de Mongoolse band Hanggai bij te wonen, en met ons zo'n 500 man. Het voorprogramma was net afgelopen en we keuvelden wat. Opeens ontwaarde ik op het podium een mij uit Amsterdam bekende gestalte dus ik gelijk op weg naar het backstagegedeelte. En jawel; hij was het, Jerôme die ik al 15 jaar ken vanuit Paradiso. Jerôme was als tourmanager onderweg met Hanggai. Ze waren net terug uit Australië.
Ongeveer tegelijkertijd kwam het bericht binnen druppelen dat de politie moeilijk deed. Hoezo, moeilijk. De dag er voor was ik bij een geweldig concert van Shangren uit Yunnan op dezelfde lokatie en toen was er niets aan de hand. Dat was het openingsconcert van deze nieuwe venue in Shanghai. New Mao Livehouse; prima tent gelijkend op de Max in Amsterdam.
Navraag naar de reden voor dit gedoe leverde niet echt veel op. Het schijnt dat de lokale politiechef te weinig steekpenningen heeft gekregen en die ging dus nu even de zaak verstieren. De band zat wat verslagen in de kleedkamer maar had dit vast al veel vaker meegemaakt.
Tot mijn stomme verbazing liet het publiek zich dit alles welgevallen. In een tijd dat Chinese overheid doodsbang is voor Midden-Oostenachtige taferelen flikken ze dit. De arrogantie van de macht is werkelijk ongekend. Na een mededeling van de organisatie dat eenieder zijn geld bij de kassa kon terugkrijgen, en een saluut aan Hanggai,
verliet het volk als makke schapen de zaal. Die revolutie zal hier voorlopig nog niet uitbreken. Wat doe ik hier eigenlijk tussen die barbaren?
Sinds eergisteren is ineens de koude ingetreden. Tot nu toe was het dagelijks 25-26 graden, maar daar is nu minstens 10 graden vanaf en het regent warempel ook nog. Ben hier nu 2 weken maar de verbouwing is, zoals verwacht, nog steeds niet begonnen. Eerst hebben ze 3 dagen op transport voor het zand etc moeten wachten. Nu zijn ze al weer 2 dagen op zoek naar cement. Op de school van mijn zoon gaat het al niet anders. Sinds maandag is de ' Maestra' niet op komen dagen en nu houden we 'm verder de rest van de week maar thuis. Maandag zien we wel of de Maestra weer op komt dagen. Ondertussen ben ik met de Nederlandse ambassade in conclaaf over de papieren van Pacolito. Verder hou ik me hier ledig met een extra cursus Photoshop; wat photo-editing; Freedom, van Frantzen, 'n wandelingetje en 24, serie 8 gaat vanavond eindigen. Kortom, weinig opwindends te melden, of het moet zijn dat ze hier nog steeds de ' reflecciones de Fidel' , pagina grote artikelen in de Granma, integraal op het TV-nieuws ( Las Noticias) voorlezen, en dat zowat iedere uitzending. Overigens is ' de snor", de Cubaanse Philip Freriks , inmiddels van de buis verdwenen. Verder, bij gebrek aan een standbeeld voor Ry Cooder, zetten ze hier in Havana overal afgedankte suiker locomotieven neer, want ook de meeste suikerplantages zijn al lang opgeheven, ondanks de uitermate hoge suikerprijzen van dit moment.
Wat ook opvalt is dat ik Raoul nog niet heb gezien. Is ie misschien ziek..?? De afgelopen weken zijn er diverse vice- presidenten langs geweest waaronder o.a. Angola, maar Raoul was er niet bij. Ook vandaag was er weer geen Maestra op de school van Pacolito; de bouwvakkers hebben weer een extra dag vrij genomen en langsaam wordt de sfeer in huis wat grimmiger.
Vrijdag 07 Januari 2011 at 9:42 pm
maar niet echt. Ben nu een week hier en er is nog geen onvertogen woord gevallen. De sfeer in huis is over het algemeen uitstekend alleen mag de kleine Pacolito niet onbeperkt met mijn I Phone gamen en dat geeft nog wel eens aanleiding tot tranen.
Hij gaat nu naar school dus iedere morgen rond 07.45 gaat Pa zijn zoon naar school brengen. Dat is ruim 10 minuten lopen. Om 12.30 moet ie dan weer opgehaald worden en om 14.30 moet ie weer terug zijn. Tja, zo kom je de dag wel door. Ondertussen zijn mijn bouwvakkers ook al actief. Momenteel zijn ze de betonnen draagbalken aan het halen die het nieuwe dak van de keuken en douche moeten gaan vormen en tevens de vloer van de nieuw te bouwen slaapkamer; als het deze keer zo ver gaat komen. Is echter nu nog geen haast bij. Verder ga ik 's middags meestal naar het café hier op de hoek; bar L'Petit; een 100% Cubaanse bar waar alleen in Pesos betaald wordt. Lokaal biertje drinken en een puro roken. Heb daar i.m. een schare vrienden, niet in het minst omdat ik regelmatig goedkope rum voor ze koop. Verder weinig verandering hier. Er zijn nog steeds geen aardappels; Wifi kost nog steeds 8 CUC per uur en er is een groot waterprobleem. De watertrucks rijden hier af en aan en lossen brullend hun liquide lading her en der in de straat.
Dat gaat soms door tot middernacht. Gelukkig hebben wij gisteren de hydrofoor weer eens aan de praat gekregen dus onze watertanks zijn weer behoorlijk gevuld, voorlopig. Maar nu blijkt ook ineens de Euro weer eens ingestort. Vandaag ruim 4 ct. minder waard dan gisteren..??
Donderdag 30 December 2010 at 12:30 pm
Sorry lui, laatste weken te weinig geblogd. Was 2 weken in Nederland en ben eigenlijk alleen maar bezig geweest mijn huis weer op orde te brengen. Het kan nu weer een nieuwe schare huurders ontvangen. Vanaf morgen ( 31/12) verblijf ik op Cuba voor 7 weken. Wellicht dat ik vanuit Cuba enkele stukjes ga schrijven. Waarom niet? Anyway, eenieder een goed 2011 toegewenst en vanaf half maart komen de stukjes weer vanuit Shanghai.
Gisteren heb ik zo waar een katholieke mis bij gewoond; in de St. Ignatius Kathedraal. De kerk zat stampvol en de dienst duurde zo'n 80 minuten. Op displays op de zuilen kun je de teksten en gezangen volgen; zowel in Engels als Chinees. Tijdens de gehele periode is er niet EEN mobiele telefoon af gegaan. Ook bijzonder is dat er niet gerocheld werd. Dat heb ik nog nooit mee gemaakt. Tijdens de communie werd er niet voorgedrongen; wel werd er devoot gebeden na de hostie ontvangst. Moeten we hieruit concluderen dat Katholieken beschaafde mensen zijn? Feit is dat de kerken hier in China zeer goed bezocht worden. 2 Jaar geleden in de provincie Anhui een reportage gemaakt over plattelandskerken. Daar begon de dienst om 06.00 uur en waren alle Christelijke kerken ook al stampvol. Zaterdagmiddag in Shanghai west zaten de oudjes gewoon de rozenkans te bidden in de Catholic Country Church, zonder dat er een dienst was. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, dus.
Zondag 05 December 2010 at 1:25 pm
Op reis afgelopen maand, in het geweldige Laos, ben ik mijn IPhone kwijt geraakt. Dat was heel vervelend, maar gelukkig zat er een lokale Laos Sim kaart in. Terug in China sinds 1 week, ik op zoek naar een nieuwe Iphone, want ik ben redelijk verslaafd aan dat ding. Ik had 'n gewone 8Gb IPhone 3. Ik naar de Telefoon-mall op Xujiahui. Zit nu aan mijn 4e 'nieuwe' Iphone 3, nu 16 Gb en ook deze doet het niet naar behoren. Bij de eerste bleek de luidspreker het niet te doen. Mijn huisbaas belde me en ik kon hem niet horen. Ik terug. Kreeg gelijk een andere. Die bleek gebruikt te zijn en een eigen naam te hebben waardoor ik 'm niet kon synchroniseren. Ik weer terug. Kreeg weer een andere. Ondertussen werden de kapotte phones gewoon weer in de etalage gelegd. O ja, die vorige kwam gewoon niet online: Geen service. Wederom terug en mijn geld terug gekregen. Ik naar een andere Apple winkel op de zelfde verdieping. Daar van een tamelijk zelfverzekerde, strenge verkoper al weer een nieuwe IPhone gekocht. Alles leek de afgelopen dagen prima, alleen, sinds eergisteren vertoond mijn scherm kuren. Regelmatig slaat ie op tilt en reageert ie niet meer op mijn vingers. Dat kan dus niet want mijn zoontje in Havana wil graag spelletjes op dat ding spelen en dat kan dus niet. Morgen maar weer eens terug, dus.
Zo, na 6 maanden is het dan eindelijk afgelopen, die Expo. Bijna 73 miljoen bezoekers; heel veel bijeenkomsten en feestjes in de Kroon; altijd weer dat zeer matige, eentonige (westerse) eten van Maison De Boer (sorry Linda); iedere keer weer goedendag zeggen tegen Meneer Verwaal, de consul, die er ook altijd bij was; de eentonige bezoeken aan dat verschrikkelijke Rotterdam paviljoen; de zo heerlijke Cuba Libres bij mijn vrienden in het Cuba paviljoen; dat onophoudelijke gelul tijdens die provinciebijeenkomsten; de geweldige avondfeesten bij Chili en Angola; de altijd leuke avonden met John Körmeling en Rijk Blok; de toch wel heel leuke concerten in het Dutch Cultural Center die nooit ergens geld voor over hadden; de Bobo's die niet met mensen kunnen omgaan; de ambtenaren die ik heb leren kennen als zeer beminnelijke/gezellige mensen; de prachtige stagiaires die me altijd op het paviljoen verwelkomden; de obers die me altijd wel van eten en drinken voorzagen als er geen plaats aan een tafel geregeld was; de sponsoren die me hebben laten zitten; etc, en dan heb ik het nog niet gehad over al die Chinese lolitas. Met toch enige weemoed was ik vanmiddag op het paviljoen ( zie de schapenfoto). Eind deze week ga ik voor de rest van de maand naar Laos. Van daar uit waarschijnlijk geen blog berichten te verwachten. Hou jullie!
Verblijf sinds 2 dagen in Shenzhen ( zuiden) en morgen naar Hong Kong. Remko en ik zaten ons al weken af te vragen of ons "Hoekje" hier er nog wel zou zijn. Nou jawel, het hoekje is er nog in volle glorie. Wat is een hoekje? hoor ik jullie denken. Awel, een 'Hoekje" is vrijwel meestal een hoek in e.o.a. oud Chinees wijkje waar het oude Chinese leven zich nog traditioneel afspeelt; zonder moderne impulsen. Nou ja, behalve TV dan etc. Liefst ( of eigenlijk wel een wet: GEEN AUTOS!!) Wij waren deze keer voor de derde keer op ons hoekje. Eigenlijk komen we hier al 3 jaar ergens in oktober. Ineens strijken we neer bij ons vast winkeltje en bestellen bier. Alle buren kennen ons inmiddels en ik geloof niet dat we daar ooit een buitenlander gezien hebben.
Echter, iedere keer dat we naar Shenzhen vertrekken, vragen we ons te voren af: Zal ons hoekje nog wel bestaan? Is het nu niet EEN grote bouwput, zoals overal in China. Dit jaar hadden we nog steeds geluk. Zo koester ik door heel China van dit soort hoekjes. Laatst in Chongqing bestond mijn hoekje ook nog; maar dat is vrijwel zeker volgend jaar verdwenen.
Morgenmiddag naar mijn hoekje in Hong Kong om daar bier te gaan drinken met collega/vriend Kees M. O ja, er wordt vrijwel altijd bier genuttigd op "hoekjes".
Zaterdag 23 Oktober 2010 at 1:48 pm
Ik weet niet hoe ze het doen maar met de laatste week van de Expo voor de boeg hebben de Chinezen echt alle registers open getrokken. Vorige week waren er dagen met meer dan 1 miljoen bezoekers en ook vandaag waren er weer zo'n 850.000 bezoekers. En dan moet je weten dat het vandaag al de gehele dag onophoudelijk regent; en vrij flink ook. Alle hotels in de stad zitten vol en ook vlieg- en treinreizen naar Shanghai zijn schaars. Totaal aantal bezoekers ligt nu nog 250.000 bezoekers verwijderd van het streefgetal 70 miljoen, wat dus morgen gehaald gaat worden. Ben benieuwd hoe ze dat gaan vieren maar ik ga er niet naar toe. Het Nederlands paviljoen zit inmiddels ook al ruim boven hun streefgetal van 10 % want die zitten al op ruim 8 miljoen bezoekers.
Het JZ Jazzfestival is onderweg en door een toeval mag ik dat dit jaar fotograferen. Vorig jaar hadden ze me ook al gevraagd maar toen kon ik gelukkig niet. Wat wil je met een hoofdact die Laura Fygi heet. Maar.. dit jaar is alles beter. Vanavond een goed concert van Roy Hargrove, die tegenwoordig ook blijkt te kunnen zingen. Zijn stem lijkt zelfs op die van Chet.
Eergisteren de Nils Landgren Funk Unit en gisteren was ik al bezet en kon gelukkig niet. Bob James. Laat maar.
zondag Branford M. met the Watts project. Zie het helemaal zitten. Dianne Reeves was OK. De zaal kan ong. 900 bezoekers bevatten en het was bijna vol, gisteren. Bij Hargrove was ie slechts voor 2/3 gevuld. Toch tamelijk bizar voor een stad met 20 miljoen inwoners waar cultureel nooit iets te beleven valt.
Woensdag 06 Oktober 2010 at 9:16 pm
Had vanavond een uitermate goed diner op uitnodiging van belastinggeld. Het gezelschap was tamelijk Brabants gekleurd. Bel m'n broer Tie, en krijg de titel van dit verhaal te horen.Hij was dus niet thuis. Ik blijf lekker hier maar denk aan Bert Haanstra en Fellini. Papa is toeteren! Ik wou dat ik er bij was; maar ik toeter niet.
Maandag 27 September 2010 at 7:54 pm
Vooral de Chinese politie. Fietsers, brommers, driewielers, die worden regelmatig lastig gevallen door hen, maar automobilisten; ho maar. Die zijn hier helemaal heilig. Parkeren op fietspaden; op de stoep; tegen verkeer in rijden; het mag hier allemaal. Maar hoe wrang kan de werkelijkheid zijn. Vanochtend las ik een stuk in de Global Times.
Een taxichauffeur was in de avond nabij de Drum Tower in Peking door rood licht gescheurd en had daardoor een fietser geramd en was vervolgens, uiteraard, doorgereden. Toevallig was daar een Amerikaanse Expat die het zag gebeuren. Zonder veel vertrouwen had ie de politie gealarmeerd, maar in de wetenschap dat die niet gelijk zou komen opdagen ging hij verpleger spelen. Het arme slachtoffer bloedde als een rund en had zwaar hoofdletsel. Bovendien was zijn arm gebroken en het bot stak door de huid naar buiten; Wat kun je doen? De goede man had in Irak redelijk wat medische kennis opgedaan en ging dus naar de dichstbijzijnde apotheek om aldaar middelen te bekomen om het bloeden zoveel mogelijk te stelpen. Na ong. 1 uur kwam de politie eindelijk opdagen. Ze bekeken het arme slachtoffer en kwamen tot de conclusie dat er met de man gemorreld was. Kortom, er waren belangrijke forensische sporen uitgewist; de buitenlander in kwestie had de man NOOIT mogen aanraken, want hij had daarmee de bewijslast ontkracht. Bovendien laadde hiermee het vermoeden op zich dat ie zelf wel eens de dader kon zijn en misschien zou de familie hem kunnen gaan aanklagen. aldus ging alle aandacht naar de barmhachtige Amerikaan terwijl het slachtoffer nog steeds op de grond lag. Die is uiteindelijk naar een ver ziekenhuis afgevoerd en aldaar overleden. De Barmachtige Amerikaan is meegenomen naar het politieburo en heeft 12 uur vast gezeten. Fijn, zo'n land waar de staat over je waakt. Moraal: Help nooit een Chinees in Nood. Takkenland.
Ben de gehele week al weer aan het werk op de Expo. Veelal in opdracht; soms free-lance. Morgen begint de Shanghai Creative Week en daar mag ik ook weer 1 1/2 dag aan de bak. Moet morgenochtend om 08.00 uur in het Bund Hotel zijn. Dat betekent opstaan om 06.30 uur. Het is nu bijna 00.00, maar ik krijg in eens de geest. Kortom, ik ben lekker druk, momenteel. Die borrels en dinertjes in de Nederlandse VIP ruimte komen me nu wel zowat de strot uit, maar daar moet ik wel mijn reizen van betalen. Had gedacht begin januari met 40 kg bagage met Martinair naar Havana te vertrekken. Dat kan dus niet meer. Ondertussen schijnt er in mijn Havanahuis al ruim een maand geen water meer te zijn. Ik woon daar in hartje Havana vieja op 2 hoog maar kennelijk heeft de waterleiding het begeven. Mijn vriendin heeft nu 'n dagtaak aan het naar boven sjouwen van emmers water. Goed, kan ze eens wat afvallen, maar dat lot hangt dus nu mij boven het hoofd als ik daar ben. Soms gebeuren er gelukkig ook leuke dingen op de Expo. Voor de duizenden mensen die daar werken worden er regelmatig parties georganiseerd. Zo ook vorige week de Russian Salsa Night (!??). Was geen enkele salsa te horen maar gelukkig had ik mijn vrienden van het Chileense Paviljoen, Los Trukeros, meegenomen. Dat was helaas de enige Zuid-Amerikaanse inbreng die avond, maar wel heel gezellig. Zeker nu we weten dat alle wijn en sterke drank uit het Chileens paviljoen vanaf heden Happy Hour prijzen hebben. 2 voor de prijs van 1. de 'Gracia de Chili, clasico' smaakt me prima. Het is nog een mooie Russian Salsa avond geworden.
Zondag 12 September 2010 at 6:19 pm
Martinair stopt met passagiersvluchten naar Cuba
Martinair stopt met het uitvoeren van passagiersvluchten en gaat zich concentreren op vrachtvervoer. De passagierslijnen, toestellen en personeelsleden gaan over naar Transavia of KLM. Die beslissing valt op 23 september. Aldus meldt de Wereldomroep.
Martinair voert nu nog vluchten uit naar Curaçao en Aruba en een aantal andere bestemmingen in het Caribische gebied, waaronder Havana (Cuba) en een aantal luchthavens in Mexico. Het bedrijf is, net als Transavia, een dochteronderneming van KLM. Met het wegvallen van Martinair blijven KLM en Arkefly over als de aanbieders van directe vluchten naar de Antilliaanse eilanden en Cuba.
Tijdstip onduidelijk
Wanneer de passagiersvluchten overgaan in een andere onderneming is nog onduidelijk. Maar dit gebeurt zeker niet voor het eind van 2010, aldus een woordvoerder van Martinair. De verwachting is dat KLM de diensten overneemt, omdat Transavia vanaf Schiphol alleen vluchten binnen Europa uitvoert.
Note van FS. De KLM vliegt helemaal niet op Cuba. Dat gaat dan dus via Air France en Parijs en voor zeer dure tarieven.
Zaterdag 11 September 2010 at 10:11 pm
De afgelopen weken waren er " miss Expo" verkiezingen. Gisteren was de finale. Het schijnt dat het ging tussen Miss Holland en Miss Tibet. Tibetaanse vrouwen zijn extreem mooi dus dat lijkt normaal. Echter, deze Miss Tibet schijnt op het Moment Supreme de Tibetaanse vlag getoont te hebben. De arme stagiaire van de Wereldomroep had dat per ongeluk gefilmd en is 4 uur vastgehouden, daarvoor. Wat is er met deze Miss Tibet Expo gebeurd. Dat willen we graag weten.
Zondag 05 September 2010 at 10:48 am
Afgelopen vrijdag was helaas de slotavond van het DCC, het Dutch Cultural Centre. Vond de programmering misschien niet altijd even goed maar heb er toch een aantal schitterende momenten mee gemaakt. Donderdag en vrijdag was er Boi Akih, een band waar ik erg van genoten heb.
De week daarvoor voorstellingen bezocht van Amsterdams Simfonietta en wat literaire avonden met o.a. Anna Enquist en Cees Nooteboom. Dat is nu dus allemaal helaas afgelopen. Verder is er namelijk nagenoeg niets in deze stad op cultuur gebied. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen, want zo was ik gisterenavond zo maar in een Chinese Rock club, de Yuyintang.
bij een concert van ene Jeff Lang, e.o.a. Australische folkzanger. Tering, wat was dat goed, zeg. Daar stond zo maar een mengeling van Richard Thompson; jerry Douglas en Chris Whitley op dat podiumpje, damen met een basgitarist. Ben helemaal uit mijn dak gegaan. Wilde eigenlijk een filmpje op dit blog zetten maar het geluid bij de video bleek zo allemachtig slecht dat ik het nu maar bij een foto laat. Dus allemaal: JEFF LANG; check it out.
Donderdag 26 Augustus 2010 at 4:48 pm
Sorry, maar wegens overvloedig bezoek uit Nederland en te zwoele temperaturen ben ik de afgelopen weken niet tot bloggen gekomen.Tevens heb ik nog een aantal dagen op mijn favoriete 'hoekje' in Chongqing gezeten. Jongstleden maandag was ik met neef Gijs, die een week bij me logeert, in Hangzhou; voor veel Chinezen misschien wel de mooiste stad van het land. Dat komt door de feeërieke ligging aan het West Lake.
We wilden rond het meer gaan fietsen en enkele thee-plantages bezoeken, want de natuur aan de westkant van het meer is prachtig. Persoonlijk doet de stad me verder weinig, maar één ding mag niet onvermeld blijven: het Rode-Fietsenplan. Ongetwijfeld gebaseerd op Amsterdamse Luud S. die zijn leven lang, tevergeefs, het Witte-Fietsenplan van de grond heeft proberen te krijgen. In Hangzhou tref je in het centrum bijna op iedere hoek van de straat een rijtje rode fietsen aan. Eenieder, in bezit van de juiste chipkaart, kan naar believen een fiets pakken. Veel Chinezen maken daarvan gebruik. je legt je chipkaart naast de fiets op een venstertje en het slot gaat er af. Pak de fiets uit de stalling en ga fietsen.
De eerste 2 uur zijn gratis; pas daarna gaat de teller lopen. Dus; als je iedere 2 uur van fiets wisselt, is het helemaal gratis. Als nieuwkomer moet je wel eerst zo'n chipkaart verwerven. Dat kostte ons 300 RMB de man. Na een hele middag fietsen waren de de totale kosten 8 RMB. Vervolgens overlegden we de 2 kaarten en de kassabon en kregen we de 600 RMB weer terug. Lekker makkelijk en een heerlijke dag gehad.
Afgelopen zaterdag vanuit Vietnam in Shanghai terug gekeerd. Daartoe heb ik 2 treinen genomen; eerst de trein Hanoi- Nanning en een dag later de trein van Nanning naar Shanghai. Deze laatste trein vertrok om 08.15 en zou de volgende dag om 17.40 uur in Shanghai arriveren. Ik had een zgn. hardsleeper bed dus in een wagon met alleen stapelbedden tot 3 hoog.
De trein vertrok op tijd maar na ong. 20 minuten kwam ie tot stilstand. We hebben daar pakweg 40 minuten gestaan en daarna vertrok ie weer. Maar bijna ieder uur kwamen we letterlijk op het zijspoor terecht en moesten we wachten om andere treinen te laten passeren. Ik dacht dat dat een hoop vertraging zou gaan opleveren maar niets bleek minder waar. Uiteindelijk arriveerden we zaterdags rond 14.00 uur Hangzhou, normaal een uurtje treinen vanuit Shanghai. Dacht toen snel thuis te zullen zijn maar kwam zwaar bedrogen uit. Vlak voor Shanghai kwamen we wederom stil te staan. Deze keer ruim 2 uur, zodat we uiteindelijk exact op tijd het Station Shanghai- zuid binnen denderden. Chinese efficientie; bizar, niet? Gelukkig had ik in Vietnam een kopie van Stig Larson Millennium deel 2 gekocht en de reis bleek precies lang genoeg te duren om het hele boek te kunnen lezen.
Na 2 dagen Saigon ( HCMC) vanavond in een resort in Mui Ne aan zee neergestreken in een klein kamertje met veranda op 50 meter van de zee. 5 Uur in de bus op een 2-baans dodenweg. Heerlijk. Saigon bleek een stad helemaal vol met Vuvuzela-brommerjes. Ongelooflijk. Op wat historische gebouwen na, valt er eigenlijk niet veel te zien; behalve het Vietnamese leven. Vanochtend koffie gedronken op het Roof Terrace van het Rex Hotel; HET journalistenhotel tijdens de oorlog. Bij binnenkomst in de lobby werd er piano gespeeld; zoals volgens mij ook tijdens de laatste dagen van de oorlog.. Aandoenlijk.
Wat is me verder opgevallen? De Chinese invloeden ontbreken vrijwel. Zie er geen Chinese auto's rondrijden; dat had ik niet verwacht.Vooral Koreaans; Japans en Europees; en, vooral heel veel grote nieuwe Amerikaanse supertrucks. Op één Bentley, Maserati en 'n McLaren Mercedes na, niet veel heel dure auto's. Geen Porsche Cayennes; geen Range Rovers etc. Veel hippies, homo's en hoeren. Nog geen politieagent gezien. Vietnamezen lopen, in tegenstelling tot Chinezen en Europeanen, vrijwel allemaal in lange broek. Bijna geen torenflats en wolkenkrabbers. Veel minder arme sloebers zoals in china; kortom; kennelijk is het geld hier toch iets beter verdeeld. Maar, Facebook blijkt hier ook geblocked te zijn. Morgen het strand maar eens gaan bekijken en op zoek naar Michiel ( waar zit je??) En nu nog een half uurtje wachten op begin van Duitsland-Spanje. Gewoon op mijn hotelkamer met Radio 1 commentaar via de computer.
Dinsdag 29 Juni 2010 at 8:43 pm
De regentijd was deze keer wat te laat , maar is nu echt aangebroken. Vandaag 2 keer zijknat geregend op mijn fiets, maar mijn remmen zijn nu weer wel helemaal op peil. Heel belangrijk, in deze stad. Ondertussen heb ik sinds anderhalve week een ander regime. Mijn verstuikte voet moet nog steeds rusten en ik kijk graag voetbal, dus,.., ik kijk. De laatste wedstrijd begint hier om 02.30 uur en daarna ga ik slapen. Ik leef dus min of meer op een Nederlands ritme. We kunnen hier alles op de Chinese TV zien, maar.., dat doen we niet. We kijken toch allemaal liever in cafés, vooral als Nederland speelt. Dan gaan we allemaal naar O'Malleys waar dan zo'n 500 Nederlanders in Oranje naar 2 schermen komen kijken. Erg gezellig. Ze hebben nu zelfs een soort tribune waar je kan gaan juichen. Alleen.., er valt tot nu toe niet zo veel te juichen. Het Nederlands speelt kut tot nu toe.
Omdat ik voor de GPD niet mee mocht naar Xingjiang moest ik toch wat en .. , derhalve vlieg ik a.s. zondag naar Saigon oftewel Ho Chi Minh stad. Ga wat vakantie vieren met zus Dorothé. Wellicht blog ik van daar uit ook nog, maar... 13% schaarste.
Vrijdag 25 Juni 2010 at 12:20 pm
Zojuist van collega Remko gehoord dat de GPD mijn reiskosten voor ( onze) aanstaande trip niet wil vergoeden. We wilden naar Xinjiang in het noordwesten aan de grens met Kazakhstan, waar vorig jaar de bloedige rellen waren. Uiteraard baal ik daar van maar het is wel begrijpelijk. De vliegprijzen beginnen langzaam te stijgen en als dan ook de Renminbi zowat 20 % duurder is geworden dan gaan ze dat in Den Haag merken. Tegelijkertijd verdienen wij; die in Euro's betaald krijgen; in een keer ook nog 20 % minder want onze onkosten (Huur, levensonderhoud etc.) in RMB's blijven gelijk. Zwaar kloten dus, want dat betekent dat ik de komende 2 weken vrijwel niets ga verdienen en ook nog eens in Shanghai achter moet blijven. Maar goed, dan ga ik maar wat eerder naar Vietnam en ik kan nu wel gewoon het voetbal blijven volgen.
PS. het blijkt nog veel erger. Waarschijnlijk worden mijn reiskosten NOOIT meer vergoed. Ik moet me nu echt gaan richten op een ander beroep of de revolutie in Cuba gaan prediken; alleen, ik ben geen Camillo Torres.
Afgelopen zaterdag, na de wedstrijd Nederland-Japan, is de Leeuw van Shanghai van zijn troon gevallen. Na de wedstrijd stond ik op een bankje ( niet te juichen, want dat kon niet na mazzel eigen-goal van Japan), zag een kennis, en verplaatste me op een halve meter hoogte naar het naast gelegen bankje. Dat bleek nat en ik gleed er pardoes vanaf. Er zat gelijk een gezwel ter grootte van een tennisbal op mijn rechter enkel, maar gelukkig was er volgens vriend Michiel (correspondent alhier, maar tevens medicus) niets gebroken. Nu is het dus vooral rust geboden en het been omhoog. Inmiddels is de drukte juist voorbij. Verder toch nog een leuke avond geworden, maar maar de mammoet moet het even rustig aan doen./ .
Zo zag mijn achter terrein er 2 jaar geleden uit. Rechts achter de truck was een soort griebus buurtje waar je niet kwam. Vandaag de dag is alles anders. Zo ziet het er vandaag uit. De voormalige bewoners zijn er uit geflikkerd en het geheel is omgetoverd tot een soort expat paradijs.
Iedere morgen loop ik ik daar deze ( opgeknapte) steeg naar mijn kranten- en melkboer. Ik was altijd de enige buitenlander die zich daar liet zien. Tegenwoordig niet meer dus. Ik kom andere buitenlanders tegen, die je dan ook nog groeten omdat ze in jou een lotgenoot menen te zien. Gruwel. Gisteren wilde ik gaan ontbijten op het terras van de Wagas, maar dat zat zomaar helemaal vol. Ben dus maar thuis gaan ontbijten. Op de bovenste verdieping van deze nieuwbouw woont nu een kennis van me . Daar betaald ie ruim €2000,- per maand voor. Het mag duidelijk zijn dat hier e.o.a. projektontwikkelaar hevig zijn zakken zit te vullen. Waar de voormalige bewoners zijn gebleven? Vraag het me niet.
Donderdag 03 Juni 2010 at 4:59 pm
Wat een mooi onderwerp; alleen hier nauwelijks beschikbaar. Aangezien ik het nu even wat minder druk heb, vandaag het boek ' alleen maar nette mensen' , van Robert Vuijsje gelezen. Ben hem wel eens in 'Het Vat' te Paramaribo tegen gekomen en kende hem eigenlijk al via Nieuwe Revu. Helaas bleef zijn verblijf aldaar onbeschreven. Gisteren ook telefonisch contact met Havana gehad. Kortom, ik krijg weer goesting. Wel lekker, een middag een boek lezen in het Fuxing Park. Wat nog veel lekkerder is: een portemonnaie met geld er in. Hoef eindelijk, na 2 jaar financieel afzien, (nogmaals dank aan VK/VanEk) even niet op geld te letten. Morgenochtend maar weer eens ontbijten op het terras van de Wagas, denk ik.
Ik moet toch terug komen op mijn zure stukje van een maand geleden. Sinds enkele weken is het retedruk op het Expo terrein. Hoe de Chinezen het flikken weet ik niet , maar afgelopen zondag waren er een half miljoen mensen op het terrein. Ook mij legt het geen windeieren; en ik heb het behoorlijk druk gehad met delegaties uit Rotterdam; Flevoland; Eindhoven en Prov. Utrecht. Momenteel bevolkt de gemeente Den Haag het VIP paviljoen en daarna komt de Prov. Zuid Holland aan de beurt. Allemaal willen ze zo veel mogelijk Chinezen fêteren op onze kosten. Om 12.00 uur lunch en daarna meestal tussen 17.00 en 18.00 uur het diner; alles gelardeert met voldoende wijn etc. Kortom, een kolfje naar mijn hand, al moet ik in de middagen mijn slaap wel eens met geweld onderdrukken. Afgelopen zaterdag dineerde ik in een kunstgezelschap met o.a. Allard Schröder aan mijn zijde. Morgenmiddag is er weer een feestje met Pierre Wind. Neem aan dat ik daarna wederom gewoon bij het diner aanschuif, en daarna door naar een voorstelling van De Appel in het Dutch Cultural Centre. We hebben het er maar druk mee. Nederland; Bedankt.
Tja, het eerste , echte maatpak in mijn leven. Zelfs de blouse is maatwerk. Heb het pak laten maken om Balkenende samen met Hu Jintao te fotograferen. Op deze plek zouden ze zo'n 2 1/2 uur later staan. En wij maar wachten, wachten, wachten.... De blauwe banner om mijn linkerarm zegt: Visiting press. Misschien toch eens nieuwe schoenen kopen. Met dank aan Joan V.
DE afgelopen 2 jaar is heel Shanghai op de schop geweest ter voorbereiding op de Expo. Hele volksstammen moesten verhuizen en veel oude wijken zijn verdwenen. De Expo kwam er aan en dat zou een nog groter spektakel worden dan de Olympische Spelen. 70 miljoen mensen zouden in 6 maanden dit spektakel gade komen slaan. Welnu, het is zover, maar de Chinezen laten het massaal afweten. De afgelopen dagen hebben ze zelfs vakantiedagen gekregen vanwege dit festijn. Het weer was goed dus iedereen had verwacht dat ze massaal zouden toestromen. Echter, ze zijn niet op komen dagen. 70 Miljoen mensen in 180 dagen betekent ruim 350.000 man per dag. Denk dat het zondag op zijn drukst was en toen waren er ternauwernood 200.000 man. Vandaag, de eerste normale werkdag, 70.000. Op de foto hierboven zie je de ingang van het speciaal gebouwde Expo metrolijntje, lijn 13. Men had verwacht dat iedereen daar in die hekken zou staan te dringen om naar binnen te kunnen komen. Welnu, je ziet het. Geen hond. Deze dranghekken komen uit bij de detectiepoortjes waar iedereen doorheen moet. Bij lijn 13 staan er zo'n 40 schat ik, maar slechts 8 poortjes zijn in gebruik. De rest staat onbenut te wachten op de toestroom die niet schijnt te komen. Dit metrolijntje is dan ook meest relaxte metro van de stad. Hier kun je altijd zitten. Ik had het 'privilege' om bij de officiele opening aanwezig te mogen zijn in het Expo Culture Centre. Vond de voorstelling niet echt fantastisch, het vuurwerk daarna was mooi, maar... zoals alles hier, bombastisch, te veel overdaad. Alle buitenlandse fotografen kregen een waardeloze plek toegemeten. Veel vuurwerk, maar geen enkel Expogebouw in beeld. Kut kortom. De Chinese fotografen stonden uiteraard op een veel betere plek, met het China Pavilion in beeld.
We zijn benieuwd wat de organisatie nu gaat verzinnen want die 70 miljoen moeten gehaald worden. Dat wordt alle partijleden invliegen naar Shanghai, met gratis toegangskaarten en hotels denk ik. Een ander probleem zijn de nog niet, of half functionerende paviljoens. Zo is er in de Caraibische hal ( 9 landen w.o. Suriname) nog geen enkele activiteit te bespeuren. De paviljoens staan er maar er is niemand. Zal te maken hebben met het feit dat nog zeer veel landen wachten op toevoer van hun producten en uit te stallen waar. Er schijnt een probleem bij de douane hier te zijn. De Chinezen vertragen alles. Bij het Cuba paviljoen zeggen ze al dagen dat ze Manana beginnen met de verkoop van sigaren en Mojitos. Gisteren waren ze gesloten. De machthebbers zijn zich nu stevig achter de oren aan het krabben. Onze Nederlandse machthebber was hier overigens ook, maar niet alleen. Hieronder zie je ze voor het Engelse paviljoen.
Het goede nieuws is wel dat het Nederlandse paviljoen er echt boven uit steekt en dat vinden de Chinezen ook, naar het schijnt. Het is daar altijd druk en je kan er lekker pitten
Dinsdag 27 April 2010 at 8:04 pm
Via vriend Remko werd ik geattendeerd op de site: Kayak.com. Vreemde naam voor de goedkoopste vliegbewegingen, maar toch... Is kennelijk een Amerikaanse site die, overigens, altijd goed schijnt te werken , behalve voor mij, dus. Kut Amerikanen; hou daar nu eens mee op, mafkezen.
Ach zo maar wat foto's uit de nachttrein van Shanghai naar Peking, gemaakt met de nieuwe Canon powershot G11. Wat 'n gelazer we niet gehad hebben in de restauratiewagen. Politie en 'n stuk of 6 stillen (Geheime politie); iedereen stond op 'n gegeven moment bij ons tafeltje en eiste dat ik de beelden zou verwijderen. Uiteraard gewoon geweigerd. Uiteindelijk konden we toch gaan slapen. De volgende ochtend kwam er weer een vrouwelijke agent naar onze wagon en begon me te smeken dat ik de beelden zou deleten. Vreemd. Kon niet anders doen dan haar min of meer wegduwen om te kunnen vertrekken. Rare mensen; die Chinezen.
De Volkskrant meldt vandaag dat in rap tempo alle bordelen in Shanghai gesloten worden. In een vorig stukje repte ik van de gesloten DVD winkels ( je kunt nu via een geheime deur naar binnen) maar vanaf heden zijn dus ook de bordelen aan de beurt. Een korte wandeling langs wat kapsalons e.d. hier bij mij in de buurt, leerde me dat het klopt. Mijn favoriete voetmassage-salon, aan Jiashan Lu; heeft er kennelijk ook aan moeten geloven.
. Zo wordt het langzamerhand wel heeel saai, hier in de stad. Het wachten is nu op de sluiting van alle KTV bars ( Karaoke) en wat te denken van de Expatbars? Gelukkig laat ik me altijd op straat knippen.
Dit is een leuke foto, genomen eind juli in Yushu, Qinghai. Ik mocht daar op de bruiloft zijn van de mooie vrouw rechts in het centrum. Links , achter haar, zie je nog de bruidegom. Het was een feest dat ik nooit meer zal vergeten. Ben zelden zo dronken geworden, maar alla, er was geen ontkomen aan. Nu blijkt vanavond dat deze mooie bruid en haar 2 maanden oude kindje, omgekomen zijn in de aardbeving van vandaag in Yushu. Kut. Shit happens. Nu maar hopen dat zo een ramp Havana nooit gaat treffen want dan zijn de rapen nog niet gaar. Dat zal als een kaartenhuis in elkaar klappen, als ze dat zou gebeuren.
Dit is Suo Wang in augustus 2006 voor zijn winkel in het Qian Men district in Peking. Hij, en zijn familie, hadden zich verschanst en weigerden te vertrekken want hun hele wijk werd afgebroken ter eer en meerdere glorie van de a.s. Olympische Spelen. 3 Maanden later was ik terug op dezelfde plek en alles was verdwenen; sterker nog, op de plaats waar zijn winkel gestaan had werd al weer gebouwd. Wat er van hem geworden is weet ik niet. Wel weet ik dat het nieuwe winkelcentrum dat op de plek verschenen is een grote flop is. De helft van de winkels staan nog steeds leeg. De laatste tijd staan de kranten vol met schrijnende gevallen van rechtenloze burgers die zomaar ontruimd worden omdat een projectontwikkelaar het met de overheid op een akkoord heeft gegooid. In Shanghai, aan de zuidelijke Bund worden nu hele woonwijken platgewalst vanwege de Expo. Zo stuitten we gisteren op de familie Wang die zich op het dak van hun huis hadden verschanst. De bulldozers stonden geduldig te wachten en er was veel bekijks van buurtbewoners die met hen symphatiseerden. De Wangs willen niet weg. Ze worden dan met een paar honderd Euro in een flatje op 30 km. afstand in het niets gedropt en verder moeten ze dan maar zien te overleven. Als de wijk eenmaal plat gewalst is komt er dan een enorme betonnen vloer te liggen. Vooruitgang.
Ben vanmiddag even terug gegaan om te kijken of de Wangs nog steeds op het dak zaten. Alles is weg.
Woensdag 31 Maart 2010 at 5:32 pm
Sinds ik hier kwam wonen, nu bijna 3 jaar geleden reeds, ben ik in het bezit van een zeer goede fiets. Een TREK. Nog nooit zo'n goede fiets gehad; straatfiets met 6 versnellingen; destijds nieuw aangeschaft voor de lieve som van omgerekend € 80,-. Inmiddels heb ik rondom me heen al veel verhalen gehoord van gestolen fietsen maar daar reageer ik meestal meesmuilend op, want..; met mijn fiets is nog nooit wat gebeurd terwijl die toch vele malen beter is dan al die Chinese Giants etc. die alsmaar gestolen schijnen te worden. Echter, de Fietsendief heeft het nu kennelijk op mijn TREK gemunt. Gisteravond na het Poolen kon ik mijn fietsslot ineens niet meer openen. Dat was niet zo heel vervelend want het was een slot van 3 Euro dat al die tijd al mee was gegaan. Een paar ferme klappen tegen het hart en het was open. Enigwat onzeker en zeker gealarmeerd ging ik vanochtend op zoek naar een nieuw hangslot. Nee, zo'n slot van 3 Euro leek me nu niet meer adequaat, want mijn TREK is me lief. Ik dus naar de Echte fietswinkel al waar ik een duur ( Chinees) hangslot van wel 23 Euro heb aangeschaft; met verlichting in de 3 bijbehorende sleuteltjes. Wel, die sleuteltjes kunnen me nu gestolen worden want vanavond na een etentje bij Abbey Road bleek mijn hangslot alweer geforceerd en dus naar de kloten. Fiets stond er gelukkig nog wel en die is op de schouder mee naar huis gekomen. Misschien tijd voor een (Chinese) remake?
P.S. Zo juist bij de fietsenmaker op de hoek het slot van de ketting af laten zagen en voor de resterende ketting een gewoon hangslot gekocht. Kosten € 1,50. En nu maar wachten op de volgende aanslag.
Dit is de DVD winkel bij mij achter, op Jianguo Lu. Ziet er wat stil uit en dat is het ook want hij is namelijk gesloten. Gisteren hoorde ik van iemand dat alle DVD winkels gesloten zijn. Ik vanmiddag eens even polshoogte gaan nemen op Dagu Lu; DE DVD straat van Shanghai, en jawel, ook daar zijn ALLE Dvd winkels gesloten. Wat er aan de hand is weet niemand, maar het lijkt er op dat de lokale overheid in dit Expo jaar, de verkoop van veelal illegaal gekopieerde DVD's aan banden wil leggen. Voor de buitenlanders alhier, is dat behoorlijk vervelend. Films en TV series kijken is hier zowat het enige huiselijke vertier dat er is, want de Chinese TV heeft ons weinig te bieden. Gelukkig vanmiddag nog één open winkel gevonden en gelijk 10 films ingeslagen. Ik kan dus nog even vooruit.
Dit is de laatste foto uit Cuba voor mijn vertrek. Achter Dunia en Pacolito zie je de taxi aankomen die me naar het vliegveld zal brengen; nu al weer 2 weken geleden. De twee maanden bleken uiteindelijk niet voldoende te zijn om mijn huis in Havana verbouwd achter te laten. Begrijp dat ze tot op de dag van vandaag nog bezig zijn, maar het belangrijkste was toch wel gebeurd.
Kijk maar eens naar mijn prachtige nieuwe plafond. En wat zijn de muren mooi geverfd. De trap stond er ook al in; kortom; de reis is niet voor niets geweest. Ik heb een uiterst leuk, en bekwaam ploegje Baniles ( bouwvakkers) gevonden en voor komende reis staat al weer een nieuw karwei op stapel. En natuurlijk was het erg goed om bij de 5-e verjaardag van zoon Pacolito te zijn. Het gaat erg goed met hem en het komt wel goed met die jongen. Hier een foto van hem op zijn verjaardag met zijn nieuwe kruisboog en José Marti.
De 2 dagen durende reis terug met Aeroflot was een regelrechte ramp maar gelukkig stond er gelijk werk op me te wachten. Ben voor de GPD 8 dagen op pad geweest naar o.a. Changsha en Peking. Heb onderweg in Hunan de Betelnoot ontdekt; een regelrechte partydrug. Je kauwt zo'n halve noot klein en je wordt een beetje high. Via vriend Berry vernam ik dat het hier een soort speed betreft. Heb gelijk een aantal zakjes noten gekocht want het gebruik hiervan is hier helemaal legaal. OK, we zijn dus weer terug in China. Om het af te leren nog een foto van Pacolito bij een honkbalwedstriijd van Industriales, die ze in de laatste inning nog spectaculair wisten te winnen. Op de schouder van bouwvakker Yunieski.
Morgen vertrek ik voor 2 maanden ,via Moskou, naar Havana. Maak me een beetje zorgen of ik alles in het vliegtuig en, belangrijker, het land in ga krijgen. Heb wat overgewicht en in mijn koffer zit een nieuwe flatTV. Ik hoop niet dat de Cubanen die gaan vinden, want dan zijn de rapen gaar, vrees ik. Ik ga ze dan natuurlijk vertellen dat de TV niet nieuw is, en dat het een Kerst kado voor mijn familie is. Ik kom nml. 1e kerstdag in de ochtend aan. Kortom, de komende 2 maanden wordt er niet geblogd want dat gaat me van daar uit niet lukken. Vorige week een nieuw bril gekocht. Kon hem na 4 dagen op komen halen. Kostprijs incl. één varifocusglas € 65,00. Alleen het varifocusglas in mijn vorige bril kostte al € 365,00. Moet er wel bij vertellen dat de volgende ochtend datzelfde glas reeds het montuur verlaten had, maar goed, eenieder goede feestdagen toegewenst en een heel goed 2010. Ben pas eind februari weer terug in Shanghai. Het beste.
Je zou toch denken dat het met de bouw van de Grote Muur wewl gedaan zou zijn, maar niets is minder waar. Chinezen zijn dol op muren bouwen. Er hoeft ergens maar een paal in de grond te gaan, of er wordt een muur omheen gebouwd, met een dakje, meestal. Die muurtjes zijn meestal geen lang leven beschoren maar dat is juist prima. Blijkt de ingang te klein, geen probleem. Dan breken we de muur gewoon , tijdelijk, weer af om hem daarna weer op te bouwen. Maar wat ik zojuist ( foto) aantrof oversteeg mijn stoutste verwachtingen. Zou er nergens in Shanghai meer een adequater muurtje te bouwen zijn? Kennelijk niet, dus dan gaan we gewoon dubbele muurtjes bouwen; oftewel hoe houden we de metselaars bezig? Hekjes bouwen vinden ze ook wel leuk.
Hier het zojuist geplaatste hek in mijn vernieuwde straat. Het gaat trouwens goed met de straat. De bouw van 6 nieuwe woonkazernes (zie vorig blog) + een metrostation van de nieuwe lijn 9, trekt allerlei gespuis aan. Zo wordt hier in mijn voormalige buurgebouw opgeplempt. Deze meneer
is al de gehele week bezig met het aanbrengen,van , leuke, lampjes aan de gevel. Dat wordt weer een kleurrijk geflikker, straks. Ben benieuwd wat het gaat worden, maar het zal wel weer een luxe KTV-tent ( Karaoke) worden.
Woensdag 09 December 2009 at 11:00 am
Vanmiddag mijn visum opgehaald bij het Cubaans consulaat. Zo, dat was geregeld. Toen ging zojuist de telefoon dat mijn nieuwe perskaart voor 2010 door Peking is afgegeven. Dat betekent dat ik binnen 1 week mijn nieuwe verblijfsvergunning in mijn paspoort zal hebben. Proost!
Vanmorgen waren we op de lokatie waar binnenkort het nieuwe Disney park gebouwd zal worden. Beetje een smerig stadje, dat Zhaohang, waar uiteraard ook weer 1000-en mensen zullen moeten verhuizen om plaats te maken voor dit door de overheid goedgekeurde project. We ontwaarden daar veel papierfabrieken en drukkerijen en er werd van alles rondom de fabriek geloosd, en hoe. Wellicht kan Sony dit gebruiken om een nieuwe TV reclame voor de Bravia mee te maken. Hier een kleine selektie.
Dat laat de overheid ons maar wat graag weten. Steevast worden dan de stijgende autoverkopen als voorbeeld opgevoerd. Wij westerlingen alhier, willen daar nog wel eens vraagtekens bij zetten. Eigenlijk geloven we er niets van, hoewel gisteren bij de Mercedesdealer bevestigd werd dat hun verkopen dit jaar met 20 % zouden stijgen. Dat geloof ik best wel. Tegelijkertijd meldde Sinopec ( het Chinese Shell) dat de benzineverkoop dit jaar 1,2 % lager zal zijn???? Een vriend van me suggereerde dat de Chinese overheid ZELF, enorme voorraden auto's aanschaft om de verkopen maar op peil te houden. Daarnaast kunnen potentiele autokopers een flink belastingvoordeel tegemoet zien. Ergens in Peking moet dus ergens een enorm depot zijn met nieuwe, nog niet verkochte auto's. Dat zou me eigenlijk helemaal niets verbazen. Neem bijv. Cuba. Dat land heeft een enorme Nikkelvoorraad, waarvan het grootste deel naar China verscheept wordt. Wordt Cuba daar ook financieel beter van? Ik ben bang van niet. De afgelopen 5 jaar is het hele land volgeplempt met Chinese Yutong autobussen.
Onderdelen schijnen de Chinezen er niet bij te leveren en er zouden inmiddels al duizenden bussen kapot in garages staan. Over een jaar of 10 zijn al die Chinese bussen kapot en heeft Cuba helemaal geen openbaar vervoer meer, want de beruchte, zelf geproduceerde Cameo, wordt i.m. niet meer geproduceerd en de oude Nederlandse bussen verdwijnen ook langzaam naar de schroothoop. Zo doen die Chinezen dat. Dat overschot aan zgn. verkochte auto's wordt binnenkort naar e.o.a. Afrikaans land verscheept als betaling voor aldaar gewonnen grondstoffen, let maar op.
Dit was de situatie in mijn achtertuin, in mei 2008. Het was een afvalverwerkplek (geen afwerkplek) waar ook nog 10-tallen mensen woonden in illegaal opgetrokken krotten. Ik zelf woonde toen op de 15e verdieping van het linker flatgebouw. Tegenwoordig ziet het er iets anders uit en wordt er enorm gebouwd, ook al staat er al een flat van zo'n 25 verdiepingen die sinds een jaar niet meer afgebouwd wordt.
Tegenwoordig woon ik op 2 hoog, precies tussen de 2 linkerflatgebouwen, aan hun achterkant. s'Ochtens zit ik meestal in mijn serre in de zon de krant te lezen. Ik vrees dat dat dus binnenkort niet meer zal kunnen. Mijn vrije uitzicht wordt in rap tempo dichtgebouwd. Ik vermoed dus dat ik volgend jaar weer zal moeten verhuizen.
Gisteren de monding van de Gele rivier bereikt. We hebben daar een klein boottochtje gemaakt. Hiermee hebben we eigenlijk de gehele Gele Rivier bereisd. Vanmiddag gaan we nog naar een olie raffinaderij en daarna terug naar Shanghai. Het zijn 3 mooie, geweldige reizen geweest. Ook deze reis hebben we weer helemaal over land gedaan alleen kunnen we morgen niet met de trein terug; Die zit vol; dus moeten we terugvliegen, helaas. 3 Dagen geleden waren we in de buurt van Zhengzhou en hebben daar de watertunnel onder de Gele rivier bezocht.
Dat is een gigantisch waterproject om overvloedig water uit het zuiden naar het droge noorden te transporteren. Zo, nu inpakken, lunchen en weer op weg.
Enkele dagen geleden deden we het dorp Madaokou aan. Ja, nou en..?? Dat is het dorp waar 2 maanden geleden allerlei kindertjes loodvergiftiging bleken te hebben. Groot schandaal. Uiteindelijk bleek de officiele oplossing dat het gehele dorp verplaatst zou worden(?) en de fabriek kon blijven waar ze was.
Dat was ong. een maand geleden. We waren er afg. zondag. De loodfabriek werkt tijdelijk niet. Daarnaast staat een vrij grote kolencentrale die gewoon doorgaat. DAARNAAST ligt het dorp Madakou, een onverwacht aangenaam dorp; huisjes met groentetuintjes er voor. alles keurig op orde. Navraag bij de bewoners leerde ons dat de loodfabriek ( tijdelijk) gesloten is.Het schijnt dat de (privé) fabriek de overheid geld heeft betaald om de bevolking binnen een straal van 1 kilometer te herhuisvesten. Inmiddels schijnen bewoneres binnen een straal van 100 meter ook daadwerkelijk ontruimd te zijn. De bewoners van Madaokou wachten echter nog steeds op een voorstel.
Voorlopig gaat er weinig gebeuren. De kinderen worden wekelijks gemonitort en het schijnt dat de fabriek binnenkort weer gaat draaien. Wat er verder met het ( hoeveel?) geld is gebeurd laat zich raden. Toch verwachten de bewoners wel dat ze binnen 1 jaar zullen moeten verhuizen. Ach ja, de vooruitgang.
Maar het verhaal is nog niet over. Vandaag waren we in DianTou; ook in de provincie Henan. Hier schijnt de grootste smeltfabriek van heel Azië te staan.
We bezochten het nabijgelegen dorp, DianTou. De bewoners waren zich aanvankelijk nergens van bewust maar na TV uitzendingen over de loodvergiftiging in Madakou, zijn ze massaal met hun kroost naar de ziekenhuizen afgereisd. Alle peuters onder de 14 jaar zijn onderzocht en allemaal hebben ze een veel te hoog loodgehalte in hun bloed.
Ter compensatie ontvangen de kinderen nu gratis melk; dat schijnt de loodvergiftiging wat te bestrijden. Ondertussen draait de fabriek rustig door en halen de bewoners de (vergiftigde) kool van hun velden, want anders hebben ze niets te eten en de winter komt er aan.
De staat heeft wat vage beloftes gedaan en in januari komt er een rapport. Over verhuizen is nog niet gesproken maar de bewoners willen liever blijven en vinden dat de fabriek weg moet. En vooral; willen ze publiciteit want tot nog toe zijn ze doodgezwegen in de media. Hier mijn povere bijdrage.
Donderdag 19 November 2009 at 5:12 pm
Ik had er al veel over gehoord, alleen nog nooit ergens aangetroffen. Edoch, 2 weken geleden, op de markt in Fuli (Guangxi) was het raak. Wandelend over die markt struikelde ik bijna over een op de grond liggende hond. Een dame was hem aan het prepareren. Hierbij wat onsmakelijke foto's. De dame zwaaide wel met het mes naar me, maar voornamelijk om aan te geven dat ze niet van foto's gediend was. Hierbij de wat onsmakelijke beelden.
Vanochtend deze foto gemaakt. Ja, zul je zeggen, een rode telefooncel, maar dat dekt niet helemaal de lading. Wat zien we? Een lege stoel met wat thermosflessen. Achter de stoel zien we nog een aluminium bakje en aan de muur hangt een tas. Als je verder goed kijkt lopen er nog wat mensen op straat, en jawel, in de telefoonstel bevindt zich een figuur in een wit jasje. Verder liggen er rondom de stoel wat vage donkere vlekken. O ja , links onderin zien we ook nog een klein bankje tegen de muur staan. Hebben jullie het al? Juist ja, dit is de werkplek van mijn kapper en hij is het die in de telefooncel staat; niet om te bellen, maar om niet helemaal te bevriezen. Het is namelijk na de regen ineens steenkoud geworden. Graadje of 3 maar met de wind erbij voelt het aan als -4. Mijn kapper heeft even geen klanten ( Daarvoor is het bankje bedoeld) en staat daar te kleumen met een glazen pot warm water in zijn handen om ze op te warmen.
Toen ik 10 minuten later terug kwam was ie weer aan het werk. Afgelopen zondag uit Hong Kong teruggekomen van een werkreis door het zuiden, waar het toen nog heerlijk warm was. Nu even allerlei foto's afwerken en allerlei zaken regelen want vrijdagavond vertrekken Bert en ik al weer naar Xian, voor de laatse etappe langs de Gele rivier. We gaan waarschijnlijk een paar zeer koude weken tegemoet, maar ja, het werk gaat door.
Afgelopen 2 dagen voor het eerst in Guangzhou geweest, het vroegere Kanton. Had de indruk dat deze stad Shanghai van de kaart wil drukken. Ondanks het feit dat overal in China kantoorruimte leeg staat wordt daar enorm doorgebouwd, terwijl we allemaal weten dat die kantoren nooit gevuld zullen worden. Zo gaat dat hier. Inmiddels ben ik nu weer in Shenzhen belandt en dat is een veel leukere stad. Na aankomst vanmiddag zijn Remko en ik gelijk nar ons favoriete hoekje gegaan. Wij hebben wel meer van dat soort hoekjes. Je gaat in een oud wijkje zitten, bestelt een biertje en vervolgens laat je het Chinese wereldje aan je voorbij gaan. Intens genieten. Uiteraard kenden ze ons nog van 14 maanden geleden. Heb daar nog nooit een buitenlander gezien.
Vrijdag 06 November 2009 at 5:37 pm
Afgelopen week mijn zus Marlies + man en vriendin op bezoek gehad. We zijn een week in Yangshuo , prov. Guangxi geweest, waar vorige maand die luchtballon is neergestort. Het karstgebergte, dus. Zelden zulke mooie fietstochten mogen maken als daar; en dan terug op een bamboevlot over de rivier. Moet alle foto's nog eens gaan bekijken en bewerken, echter, Marlies en Ruud en Marjon, zijn nog hier dus daar komt nu even niet veel van. Ze vertrekken a.s. zondag, 8/11 en dan vertrek ook ik weer naar het zuiden. GPD trip. Eerst naar guangzhou, dan Shenzhen en later door naar ( heerlijk) HongKong. Tegelijkertijd is a.s. week trompettist Eric Vloeimans in Shanghai ( hij is nu in HK) en die ga ik dus (KUT) mislopen. Overigerns was de Iphone vorige week ook weer eens stuk. Hij werd gemaakt voor ong. 28 Euro. Na 2 dagen op reis begaf ie het weer en morgen ga ik 'm maar weer eens ophalen. De Nikon lens is overigens vrij goed terug ontvangen; bijna net zo scherp als toen ik 'm kocht. Binnenkort komen hier nog wat foto's bij. O ja, vertrek 24 dec. naar Havana en ga daar de winter overbruggen tot eind februari. Het blijft behelpen, dus, hoewel, 13% schaarste.
Maandag 26 Oktober 2009 at 5:55 pm
Vorige week wilde ik ergens een biertje afrekenen en dat ging niet. Het briefje van 50RMB bleek vals te zijn. Kut! Bij vergelijking met een echt briefje kon je het wel zien, maar ja, wij buitenlanders zijn daar niet zo op gespitst. De Chinezen echter wel. Heb het briefje natuurlijk 'nietsvermoedend' verscheidene keren in winkels aangeboden, maar nee, het kwam steeds niet door de ballotagecommissie. Nee, die Chinezen kun je echt niet oplichten. Vanavond was ik in een expatbar met louter buitenlands personeel; Aziatisch maar niet Chinees. En jawel, tussen wat vettige billetten van 20RMB slipte mijn 50je er doorheen. Blijer ben ik er ook weer niet van geworden, maar toch... Nu begrijp ik ook waarom elk briefje van 100RMB 3 keer omgekeerd wordt of 3 keer door de scanner gaat. Schijnt dus toch een probleem te zijn, dat valse geld. Is me trouwens in Amsterdam ook een keer overkomen met een briefje van €20,-.
Mijn straat, Jiashan Lu, ligt al bijna een jaar open. Ze zijn de waterleiding en afvoer aan het vernieuwen. Dat gaat niet zonder problemen zoals je hier kunt zien. Sinds 2 weken is de straat voorzien van een mooie nieuwe beton toplaag dus toen ik terugkwam uit Amsterdam dacht ik: He, eindelijk is het hier klaar en met mij vele andere bewoners. Echter, niets bleek minder waar. Bijna dagelijks wordt er in de nieuwe betonweg geboord want het schijnt overal te lekken. Bij de ingang naar de compound zit al weer een enorm gat in de weg en sinds gisteren zijn ze ook hier op hoek bezig, dit tot afschuw van de bewoners. Zelfs Chinezen houden niet van pneumatische boren in de nacht. Vanochtend zag ik wat arbeiders bezig een waterbuis door te zagen. Schattig toch?
Maandag 12 Oktober 2009 at 07:12 am
Op mijn vorige reis door Ningxia is mijn nieuwe Nikonlens 24-85mm op de straatstenen gedonderd. Zwaar ongeluk dus, want daarna geen scherpe foto meer kunnen maken. Bij terugkomst in Shanghai ik naar de Nikon servicedienst; niet voor de eerste keer, want daar kennen ze me al. Legde ze uit dat lens was gevallen; vandaar nu onscherpte en de zoom liep stroef. Na 2 dagen weer ik gebeld. Kostte ruim €120,- maar lens was al klaar. Ik blij. Ze hadden de gehele zoom vernieuwd. Echter, na een kleine test bleek de onscherpte nog steeds te bestaan. Ik weer terug op de fiets. Na terugkomst uit Nederland werd ik wederom gebeld. Lens klaar, niets aan de hand. Ik eergisteren vol ongeloof de lens opgehaald en thuis een testopstelling gemaakt. Lens nog steeds rete-onscherp. Ik vandaag weer terug en ze de resultaten van mijn test laten zien. Ja, daar konden ze niet omheen, dus de lens weer ingenomen, met een zeldzame verontschuldiging. Naast mij stond een Chinese fotograaf al een half uur zijn gal te spuwen omdat ze zijn 80-200 lens niet konden- of wilden repareren (ik vrees voor het laatste, lens was al wat ouder, dus...). Eenzelfde lens heb ik ook. Een half jaar geleden kwam ik er achter dat de diafragmapal verbogen was en er speling op zat, zodat de lens alles overbelichtte. Ik dat bij Nikon uitgelegd. Dag later werd ik gebeld. Er moest een onderdeel uit Japan komen en dat zou 4 weken duren. Ik vond het al lang best. Na 4 weken was de lens klaar. Hadden ze er( totaal overbodig) een nieuwe bajonet in gezet. Aan het diafragma was niets veranderd. Ik dus weer terug met die lens en toen probeerde een Nikonmedewerker me uit te leggen dat mijn test niet zou kloppen. Ik sprong bijna uit mijn vel. De arrogantie! Uiteindelijk hebben ze na veel gedoe de lens toch weer ingenomen en zowaar, na een week was het euvel verholpen en hoefde ik zelfs niets te betalen.
Zo heb ik ook een half jaar geleden een nieuwe I-phone gekocht. Het ding stopte op de meest ongemakkelijk momenten er mee en ik ben zeker 5 keer terug geweest met het ding. Ze lieten me glashard betalen zonder ook maar iets gerepareerd te hebben. Uiteindelijk is ie toch (na 5 keer) gerepareerd en sinds 3 maanden heb ik geen enkele klacht meer. Het kan dus wel, maar de ergernissen beginnen zich al weer behoorlijk op te stapelen.
Zaterdag 12 September 2009 at 4:27 pm
Gisteren teruggekeerd vanuit een heerlijk zonnig Qingdao. Vlucht terug was een regelrechte ramp. Morgenavond met KLM terug naar Amsterdam. Verder niet zo veel te melden. Wil nu eigenlijk tennis ( US Open ) zien. Clijsters speelt momenteel tegen Serena Williams. Ze hebben het gehele toernooi op de TV ( live) uitgezonden; maar nu hun nationale heldin ( LI) er uit ligt zien ze verder maar af van verdere uitzendingen. Zo wordt het de komende tijd ook armoei in de kranten hier. De overheid heeft alle journalisten opgedragen de komende 2 weken ( in de aanloop naar het 60-jarig Chinees jubileum) alleen nog maar positief nieuws te leveren; dus geen verslagen meer over rampen, corruptie, verkeersongevallen etc. Nee, er moet vooral veel rood en positiefs nieuws geschreven worden. Ze lijken het nooit te leren, die Chinezen.
Via Zhongwei en Yinchuan, hier terecht gekomen. We zitten al enige dagen in de autonome Hui provincie, Ningxia. Tot nu toe vanuit Shanghai alles per trein gedaan en dat bevalt erg goed. Beetje kaarten onderweg; biertje er bij; en vooral, veel bekijks. Weet iemand hoe de watermeloen groeit? Wel, ze groeien boven op een berg in de zon op een ondergrond van kiezels en een klein navelstrengetje voorziet ze van het benodigde voedsel. In de buurt van Zhongwei ligt het toeristengehucht Shapatou, en daar stroomt de Gele Rivier door een waar woestijngebied. Je kunt daar sleeën op het zand maar ook met een kabelbaan, alleen, over de rivier scheuren, en dat was uitermate goed. De hoofdstad van Ningxia, Yinchuan, kun je verder wel vergeten. In de buurt wordt wijn verbouwd en dat is prettig, maar de stad zelf heeft nauwelijks wat te bieden. Waar we nu zitten, moet een van de meest vervuilde steden van China zijn. Dat klopt, het stinkt een beetje, maar het hotel is goed en zojuist heerlijk op straat gegeten en dat geeft iedere stad gelijk een extra plus. Kortom, deze stad deugt, ook al zijn we hier pas 4 uur. Bijgaande foto's zijn uit Zhongwei en Shapatou. Voor de rest gaat het me goed, zoals je kunt zien.
Zaterdag 22 Augustus 2009 at 08:32 am
Ja, het is al 2 weken ZEER warm. Geen wind, iedere dag onweer, zweet, zweet. Maar gelukkig, dat is dadelijk afgelopen. Zo dadelijk gaan we ( Ja , Kasper IJ-bier is hier) naar het station voor de treinreis naar Lanzhou ( 22 uur). Lanzhou is leuk en i.i.g. niet zo warm als hier. Ik ga aan de tweede etappe langs de Gele Rivier ( Huang he) beginnen, die ons via de provincie Ninxia naar Binnen-Mongolië gaat voeren. Daar eindigen we in, jawel, Hohhot, de hoofdstad der Binnen-Mongolen. Moet nu drastisch gaan pakken want vertrekken 1 uur eerder, hoor ik nu. Verder nog wat plaatjes van de vorige Gele-Reis-reis.
Zondag 02 Augustus 2009 at 5:04 pm
Vorige week is Gele Rivier projekt van Bert van Dijk ( FD correspondent te China) en mij van start gegaan. Daartoe ben ik zaterdag 25 juli naar Xining, de hoofdstad van de provincie Qinghai gevlogen. Qinghai is net zo groot als Frankrijk en er wonen zo'n 6 miljoen mensen; 90 % Tibetaans en wat Han-Chinezen in Xining. Dus zodra je Xining uit bent zit je gewoon in Tibet; ook qua landschap. Per auto zijn we tot voorbij Yushu gekomen (± 900 km. naar het zuid-westen) en het landschap daar is werkelijk adembenemend. De gele Rivier vindt zijn oorsprong in 2 meertjes bij het gehucht Madoi, op zo'n 4500 meter hoogte. Onderweg bij allerlei Tibetaanse festiviteiten belandt, waaronder een bruiloft in Yushu, met heeeel veel Baijiu (Chin. jenever). Gisteren (zaterdag) om 05.45 vertrokken per auto naar Xining en daar aangekomen gelijk 3 uur per bus door naar hier, Lanzhou. Onderweg o.a. uur vertraging gehad door desinfectie van onze auto i.v.m. de aldaar uitgebroken longpest. Zo'n 10 jaar geleden was Lanzhou de smerigste stad van de wereld en ook vandaag hing er een vervelende mist in de lucht. De gele Rivier, die hier doorheen loopt heeft ook geen lekker geurtje maar verder heeft de stad een onverwacht aangename indruk gemaakt. Overal terrassen, eetstraatjes en maffe bruggen. We gaan hier een mooie week beleven, verwacht ik.
Vrijdagavond 17 juli, gaat mijn eerste fototentoonstelling in China van start. Ga zo'n 8 grote Z/W fotos ( 90x60 cm) uit mijn oude jazzarchief ophangen in de Kaiba's , een "Belgian Beer Bar". Kon Hans Dulfer ( legendarisch schrijver van bovenvermeld werk) helaas niet bereiken om het festijn te openen. Tevens zal er een doorlopende diashow zijn, met zo'n 150 van mijn foto's. Ga vanmiddag de drukken ophalen en ook alvast ophangen. De show duurt een maand. Meestal kost een expositie vooral veel tijd en geld en dat zal nu ook wel weer zo zijn, maar ' niet geschoten, altijd mis'. Daarna vertrekken we vanavond nog op een 2 daagse reportage naar Huaxi, het Bloemendaal van China op zo'n 200 km. naar het westen. Ondertussen wordt het hier langzaamaan steeds heter. We zitten nu op 34 en gaan later in de week naar 37 graden. Gelukkig is het nog wel te harden. De afgelopen week bleef het gewoon helder; blauwe luchten met witte wolken en of en toe een briesje, maar, binnen moet de ventilator toch echt wel aan.
Sinds enkele dagen verblijven we in Lijiang in de provincie Yunnan, grenzend aan Vietnam, Laos en Birma. Het hiervoor aangekondigde tripje naar Hong Kong ging niet door. Vanuit Kunming zijn we naar hier gevlogen want volgens de Lonely Planet behoort dit stadje tot de hoogtepunten van deze provincie. Welnu, Lijiang beroept zich er op maar liefst 3 oude stadskernen binnen haar grens te hebben, te weten. Lijiang old town; Shuhe en Baisha. Toe maar, hoor ik je denken, en terecht. Gelukkig zitten we nu ( het is regentijd) in een wat rustige periode maar op de hoogtijdagen gaat het er aan toe als bij Koninginnedag in Amsterdam. 1 km per uur voortgang langs de prachtige oude huisjes met lampionnen en veel houtwerk, uiteraard allemaal voorzien van een negotie waar allerlei prullaria gekocht kunnen worden, maar.. schijn bedriegt. In 1996 is Lijiang door een aardbeving zowat van de aardbodem geveegd en alles wat er nu staat is dus eigenlijk slechts ruim 10 jaar oud. Wel goed gedaan hoor. Dat Shuhe, waar wij verblijven in de pittoresque Sleepy Inn, zijn ze sinds 3 jaar op dezelfde leest aan het bouwen. Nu is het hier in de Sleepy Inn nu nog rustig, maar aan de overkant van het beekje waaraan we wonen, worden in allerijl nieuwe 'oude' huizen weggezet van waaruit volgend jaar ongetwijfeld veel gruwelijke muzak live zal opklinken. Als goedmakertje zijn hier de prijzen voor versnaperingen minimaal 3 keer duurder dan in Shanghai. Baisha, waar ik vanmiddag was, lijkt eigenlijk nog het oudste van allemaal maar daar komt dan ook geen hond. Wat wel gezegd dient te worden is dat het landschap in dit gedeelte van Yunnan van uitzonderlijke schoonheid is. Het is maar dat je het weet.
Vrijdag 19 Juni 2009 at 11:28 am
Zomaar ineens zijn hier de mooie tijden aangebroken. De afgelopen lekker veel goed ( betaald) werk gemaakt en nu staan er in eens 2 tripjes op het menu. Zondag naar Kunming ( Yunnan provincie in zuiden) en daarna door naar Hong Kong voor de GPD. Kortom, ik ben weer heerlijk 10 dagen onderweg. Ben de was al aan het draaien. Bijgaand een foto van de Shanghai pride 2009, dat zich hier afgelopen zaterdag afspeelde.
Vrijdag 05 Juni 2009 at 12:57 pm
Tot op heden weinig over mijn werkzaamheden vermeld, alhier. Ik zat hier immers tot maart op een toeristenvisum. De afgelopen week was, gelukkig, een van mijn drukste weken tot nu toe. Van zaterdag t/m dinsdag was ik in Peking voor de GPD. We hebben daar 5 mooie verhalen kunnen maken. Dinsdagavond teruggevlogen naar Shanghai want ik moest woensdagochtend om 8.30 acte de présence geven bij het Shanghai Exhibition Centre. Daar werd voor de tweede maal de Aquatech beurs gehouden, die deels door de RAI Amsterdam georganiseerd wordt. Voor hen heb ik 2 dagen daar mogen buffelen. Goed werk afgeleverd, mede door de nieuwe Nikon D700 camera die ik vorige maand aangeschaft had. Ben ik echt zéér tevreden over. Morgen ook maar weer eens een nieuwe computer gaan kopen. Verder ga ik samen met FD correspondent Bert van Dijk een boek maken over de waterproblematiek. Dat gaan we doen door een reis langs de Gele Rivier te maken, in 3 etappes. Verder kregen we gisteren het lumineuze idee, om als hier toch de hele buurt verbouwd gaat worden, wij dan maar moeten proberen zo'n leeg
staand nieuw pandje te gaan huren en daar een kroeg/lunchtent te beginnen. Er komt licht aan de horizon.
In mijn vorige artikel schreef ik over mijn buurtje dat ze willen gaan opknappen. Welnu, dit is de afgelopen jaren in Peking ook gebeurt i.v.m. de Olympische Spelen. Een heel schrijnend voorbeeld is de wijk Qian Men net onder het Tian an Menplein. De gehele buurt is gesloopt en er is een 'prachtige' nieuwe winkelwijk herrezen. Duizenden bewoners zijn naar de rand van de stad verbannen. In augustus 2006 had ik er een ontmoeting met Qian Suo Wang (foto), die als een van de weinigen weigerde te vertrekken. Zijn familie runde daar al tientallen jaren een levensmiddelenwinkeltje en hij vertikte het te gaan. Toen ik er in oktober terug was, was zijn winkel verdwenen en hij ook. Vertoefde afgelopen weekend weer in Peking en ga dan altijd even naar dat buurtje. De winkelstraat is af, alleen, alle winkels staan leeg, te verpieteren. Door de straat loopt nu een piepend en kreunend trammetje dat veel toeristen schijnt te trekken, alleen, waarom?? Het gehele project is EEN schrijnend geval van arrogantie naar de originele bevolking en slechte planning. Een grof schandaal. En dat willen ze nu mijn straat ook gaan aandoen.Leren ze helemaal niets? Nee, maar het land moet vooruit en de projectontwikkelaars moeten tevreden blijven.
Dit was de situatie in mijn favoriete marktstraat, vlak bij mijn huis. Yongkang Lu was altijd een gezellige marktstraat, totdat rond de Olympische Spelen ineens een aantal muren voor bestaande winkeltjes werden opgetrokken. Wellicht vond de gemeente dat de straat geen goede uitstraling had. Welnu, nu weten we het. Inmiddels is zo ongeveer de gehele straat gesloopt en ,jawel, de gemeente gaat er een echte uitgaansstraat van maken met alleen nieuwe winkels, kroegen en galerietjes. Shit! Het schijnt dat ze mijn gehele straat ook op die manier willen gaan omtoveren. Wat is er aan de hand? Mijn straat voert namelijk naar het zuiden; richting Expo terrein. En dus moet daarvoor alles wijken. Alles wat nog een beetje aan oud-Shanghai deed denken moet weg. Hele wijken moeten er aan geloven, vooral nabij de rivier. Fijn, zo'n Expo.
Het heeft even geduurd, het bloggen. Was in Nederland en Cuba en kon maar moeilijk op gang komen. Sinds gisteren is mijn huis weer helemaal uit de steigers. Heeft toch dik 3 maanden geduurd maar daar krijg je dan ook wat voor. Het gehele huis heeft eerst 'n soort piepschuim omhulsel gekregen. Daar dan weer cement tegenaan en daarna opnieuw in de gele verf. Alle 3 gebouwen zijn nu ook voorzien van nieuwe, schuine rode daken met kekke dakkapelletjes. Trappenhuizen gestuct en opnieuw gewit. Laat die Expo maar komen, mijn gebouw is er reeds klaar voor.
Donderdag 09 April 2009 at 11:40 am
Eindelijk zomer! Ik zit vanmiddag voor het eerst in korte broek in Fuxing Park een boek te lezen; The Brooklyn Follies van Paul Auster, een absolute aanrader. Na zo'n 1 1/2 uur wordt ik door een wat shabby geklede oude man aangesproken: 'where are you from?' Meestal reageer ik dan wat knorrig maar deze grijsaard leek me wel symphatiek en we raakten wat in gesprek. Zijn naam was Zeng Fan Fu, voormalig arbeider in een machinefabriek en 81 lentes jong. Hij bleek Engels te hebben geleerd in het gemeenschapshuis. Daar ging ie elke ochtend naar toe om wat te internetten en vooral naar de BBC proberen te luisteren. Zo had hij zich het Engels eigen gemaakt. Hij had ook een hele bundel beschreven velletjes bij en daarop stonden de Engelse zinnen die hij van de BBC had begrepen. Ik kon geen spelfout ontdekken. Vervolgens bleek dat ie 5 jaar geleden in Amsterdam was geweest op uitnodiging van een vriend. Zo was hij ook door iemand in New York uitgenodigd maar nadat hij vorig jaar voor de 2e keer zijn heup had gebroken twijfelde hij; maar zin hij zeker nog wel. Toen ik op een gegeven moment Cuba ter sprake bracht zei hij doodleuk dat hij vorig jaar nog met een cruise Mexico, de Kaaiman Eilanden en Miami had bezocht; pardon? Meneer Zeng probeert ieder dag met de gratis bus een ander park te bezoeken en we hebben afgesproken elkaar weer snel te treffen. Heb 'm inmiddels zijn foto's al gemaild, want hij heeft gewoon een yahoo-adres. Heb 'm wel aangeraden het 's ochtend wat rustiger aan te doen tijdens de trainingen in het park. Goed he?
In de verte knalt het vuurwerk er lustig op los. Heel normaal, hier, in april. Op de fiets wordt ik permanent door auto's gesneden en in de Metro wordt ik opzij geduwd als men naar binnen wilt, maar.... een in de aanloop naar de Expo 2010 heeft een onderzoek in Shanghai uitgewezen dat deze zaken niet bij de bevolking leven. Nee.., het onderzoek leert ons dat plassende hondjes de grootste irritatie oproepen, hier in Shanghai. Zoals een hondeneigenaar zich sterk uitdrukte: "door huisdieren op straat te laten urineren, ontneem je de dieren hun zelfrespect". Zo, die zit! Nou , ik kan jullie vertellen nog maar zelden een plassend hondje waargenomen te hebben. Er zijn hier nauwelijks loslopende honden; plassende en poepende kindertjes daarentegen des te meer. De Shanghainees beschouwt zijn hondje als zijn enigst kind. De hondjes worden aangekleed; ze worden rondgedragen door hun eigenaars en krijgen een TOP-opvoeding; ze worden nog net niet naar de honden school gestuurd maar als dat zou kunnen zou er zeker een markt voor zijn. En nu maar weer lekker doorgaan met rochelen; voordringen; vuurwerk afsteken etc.
Wandelend door Pudong, de grote zakenwijk van Shanghai viel me iets op. Een jaar geleden heb ik het wel eens over zgn. 'Rotten Tails' gehad; grote betonnen skeletten in de stad die nooit worden afgebouwd omdat bijv. het geld op is. In Pudong, vorige week, ontwaarde ik een ander fenomeen; namelijk prachtig afgebouwde grote gebouwen die gewoon leeg blijken te staan. Hierboven het Pudong Expo Center; wel daar gebeurt helemaal niets. Het staat er maar. Hieronder het prachtige Shanghai Oriental Arts Center; echt een geweldige zaal. Maar gebeurt er veel? Niet echt. Op de affiches blijkt er eind april welgeteld 1 concert te zijn. Zo ook in Beijing; Het prachtige Bird's nest oftewel het olympisch stadium staat er helemaal ongebruikt bij. Toeristen mogen het bezoeken; that's it. O ja,eind mei geeft de wereldzanger Jackie Chan er een concert. Dat wordt dan het eerste gebruik sinds oktober 2008. Onderhoudskosten bedragen zo'n 7 mln Euro per jaar.
Donderdag 02 April 2009 at 10:48 am
Toen ik 3 weken geleden mijn perskaart mocht ophalen moest ik tegelijkertijd een Chinese naam hebben. Daartoe had ik de avond te voor de hele avond op internet gezocht naar een adequate naam. Ik had begrepen dat de naam maximaal uit 3 karakters mocht bestaan en uiteindelijk had ik mooie naam gevonden: 'schrijver met licht' . 3 karakters, dus. De volgende ochtend bij BZ werd deze naam gelijk afgewezen. Dat was geen naam! Als je Frans in het Chinees vertaalt, dan wordt het Fransman, en dat wilde ik ook niet. Dus kwamen we uit op Fa Lan, 2 karakters, dus. Thuis gekomen met wat vrienden uitgezocht wat dat zou betekenen. 'Rechtvaardige Orchidee', dus. Lekker zeg. Ooit belandde ik met een ravissant mooie vrouw in een kroeg op de Amsterdamse wallen, op zoek naar een pakje sigaretten. Bij binnenkomst werd de ravissante schone door de plaatselijke geilaard aangesproken met de legendarische woorden: ' Jij bent een bloem! Heb je vandaag al water gehad? Ik geef graag bloemen water'. Wellicht zijn er nog wat Chinese schonen die deze bloem water willen geven?
Dar is ie dan. Mijn gloednieuwe Chinese perskaart. Sinds oktober heb ik er op zitten wachten, maar eindelijk is het nu zo ver. Vanaf heden mag ik me hier officieel journalist/fotograaf noemen. Aardig van de Chinezen dat ze me zo maar 5 jaar jonger hebben gemaakt. Een onderscheid tussen journalist en persfotograaf kennen ze hier klaarblijkelijk niet. Vanaf heden zal ik jullie dus ook over mijn werkzaamheden en reizen hopen te onderhouden. Voorlopig staat er nog niet veel op programma; alleen dat ik 15 april vanuit Amsterdam naar Havana zal vliegen. Eindelijk mag/kan ik nu weer reizen. Omdat mijn oude visum verlopen was kon ik niet meer zonder nieuw visum het land uit. Dat nieuwe J(ournalisten)visum krijg ik komende week. Straks potje kolonisten.
Dinsdag 17 Maart 2009 at 3:01 pm
Vanochtend eindelijk ontboden op Min. van Buitenlandse zaken, hier in Shanghai. Het lijkt dat alle obstakels aangaande mijn verblijfsvergunning en Journalisten-visum genomen zijn. Overmorgen moet ik naar de medische keuring en als dat goed is zet de molen zich verder in werking. Bij goede gezondheid zou ik dus begin april mijn verblijfsvergunning moeten hebben. Of gaat het toch een 1 april-grap worden??
Donderdag 12 Maart 2009 at 07:30 am
Ooit liftte ik als student naar Marseille. Kreeg een prima lift van een grote truck, vol met eieren. Rond 18.00 uur waren we in Parijs en stopten bij een Nederlandse truckstop, nabij Le Bourget. Daar zaten al die truckers te eten; lekker wijntje er bij en als toegift bleek dat ze (bijna) allemaal een koffie met een Calvados nuttigden. Dat verbaasde me nogal. Mijn trucker legde me uit dat Calvados als een soort speed schijnt te werken. Op elke Calva kon je weer een uur trucken, legde hij uit, vandaar. Vandaag lees ik hier in de krant dat de Chinese politie overweegt vermoeide automobilisten op Chili-pepers te tracteren " to help keep drivers refreshed". Schijnt ook te helpen. Deze mannen hadden eergisteren helaas NIET de beschikking over Chili-peper. Dit gebeurde midden op een snelweg. Kennelijk in slaap gevallen.
Vrijdag 27 Februari 2009 at 5:35 pm
In Shanghai wonen zo'n 20 miljoen mensen. Dat krioelt allemaal door elkaar heen. Je zou verwachten dat er in zo'n omgeving minimaal regels bestonden aangaande de verplaatsing van al dit volk. Niets is minder waar. Hier bestaan totaal geen regels; erger nog al zouden ze bestaan dan gaat een Chinees precies het tegenovergestelde gedrag vertonen. Dat geldt voor voetgangers; (electrische) fietsers; automobilisten etc. Als je hier op straat loopt en het is druk, dan loopt een Chinees midden op de stoep. Niet rechts hoor, nee, midden op de stoep. Op de snelweg rijden ze allemaal het liefst op de linkerrijbaan, en op het al veel te smalle fietspad dito of in het midden zodat niemand er langs kan. En dan heb je ook nog rekening met tegenliggers te houden. Over de (rol)trap nog maar niet te spreken. Daarnaast zou je verwachten dat men om zich heen kijkt . Vergeet het maar. Voetgangers lopen zo de straat op. Ze zijn in diep gepeins verzonken en hup; daar gaan ze. Fietsers ook. Je bent net iemand aan het inhalen en ineens gaat zo'n type zomaar naar links; even naar links kijken? Ho maar. Schreeuwen en vloeken wil dan nog wel even corrigerend helpen, maar ze kijken je met een blik aan van; ' rare buitenlander'. Van enig gevaar zijn ze zich hier nooit bewust.
Ga morgen maar weer eens nieuwe remblokjes op mijn fiets laten zetten
Woensdag 18 Februari 2009 at 04:27 am
Woensdagochtend 10.15 uur. Ik lees de krant thuis en zit aan de koffie. Ik word afgeleid door het geluid van een vrachtwagen. Raar, ik hoor nooit auto's hier, laat staan trucks. Het is hier een stilte paradijs. Ik loop naar het raam en jawel, precies onder mijn raam op twee hoog staat een truck geparkeerd, met, jawel, helemaal volgeladen met bamboepalen. Dat kan maar één ding betekenen. Mijn huis moet er aan geloven en wordt ook opgepimpt. Nu, ong. 3 kwartier later is de hele truck vrijwel leeg en liggen alle staken hier op de grond. Ben benieuwd wanneer ze met opbouwen gaan beginnen maar het zou me niets verbazen als de hele achtergevel vanmiddag in de steigers staat. Tering! Dat betekent dat de slaapkamerkant binnenkort ook nog aan de beurt moet komen. Er is een geruststelling; meestal staat een gevel maar enkele dagen in de steigers en dan is het weer voorbij. We gaan het meemaken.
Vorige week was ik enige dagen in Henan. Dat ligt tussen Shanghai en Peking maar dan meer naar het westen. Henan is de provincie met de grootste bevolking; hier wonen meer dan 100 miljoen boertjes met hun familie, kortom een enorm arsenaal van migrantenarbeiders voor de grote steden. Alleen zijn ze nu even niet meer nodig. De hoofdstad van Henan heet Zhengzhou; een groot mierennest met verstopte wegen en niet één fatsoenlijk restaurant, ja, veel KFC's. Op het platteland waan je je soms in de middeleeuwen. Ze hebben er ploegjes van omgebouwde fietsen en wat dacht je van deze strontkar. 3 emmertjes mest halen. Deze man loopt de gehele dag alle mest van het dorp te verzamelen. Een bepaalde vindingrijkheid kan 'm niet ontzegd worden.
Dinsdag 03 Februari 2009 at 2:15 pm
Niet leuk, verhuizen. Heb 1 jaar in een prachtige flat ( 126m) op 15 hoog gewoond; 3 slaapkamers, 2 badkamers, fantastisch uitzicht etc, maar te duur; te groot en vooral te koud. Vanaf zo dadelijk woon ik weer gewoon zoals het hoort. 2 kamertjes, op pakweg 50 meter van hier. Mijn laatste verhuistas zal deze computer e.d. bevatten en dat is het dan. Ben benieuwd hoe lang ik het zonder internet moet gaan stellen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat morgen geregeld gaat worden; China, dus. Zojuist een telefoontje gehad dat ik maandag naar Henan mag; vandaar de titel.
De afgelopen weken is zo ongeveer heel China op bezoek geweest bij hun ouders vanwege het Chinees Nieuwjaar. Maar hoe doe je dat als je in de stad woont/studeert en je je ouders op het platteland maar één keer per jaar ziet. Als je dan zo achter in de 20 bent en nog niet getrouwd, dan kun er donder op zeggen dat je lieve ouders je tijdens je verblijf de oren van de kop zeuren over het feit dat je nog geen trouwplannen hebt, want dat is heel belangrijk hier. De oplossing stond vandaag in Shanghai Daily; PARENTS FOOLED BY PRETEND PARTNERS. Er schijnt een levendige handel te zijn in 'namaak vriendinnen'; kortom je huurt een leuke dame in die met je meereist naar het platteland en die pretendeert dan je vriendin te zijn; dan ben je van het gezeik af. Voor ± 100RMB ( €13,-) per dag kun je dat hier regelen.
Dinsdag 20 Januari 2009 at 2:23 pm
Zomaar een greep uit het nieuws, vandaag in de krant de Shanghai Daily
1. Expert verwacht epidemie van de menselijke variant van de vogelgriep
2. Markt in Shanghai overstroomd met rivierslib door ingestorte muur. Slib was opgeslagen achter een muur van een voormalige marmerfabriek.
3. gebrek aan treintickets door massale zwarte kaart verkoop. 4000 kaartfraudeurs opgepakt met 88.000 treinkaartjes.
4. 2 hoge functionarissen van Ministerie van alg. zaken opgepakt omdat ze steekpenningen hebben aangenomen.
5.!! Varkens met liters water ingespoten alvorens vervoer naar slachthuis ( Dus groter gewicht!!!).
6. Taiwanese ex-president Chen pleit onschuldig in omkoop proces
7. medewerker van lokaal juristenkantoor gearresteerd op verdenking van fraude.
8. Te hoog bacteriegehalte in roomtaartjes.
9. 142 taxis en lange-afstandsbussen betrapt op rijden zonder vergunning.
10.122 doden vorige maand in verkeer van Shanghai.
11. Het gaat vriezen, dit weekend.
12. Enorme knokploeg valt woonwijk binnen met stokken en messen en vernielt huizen in Guiyang City. De bewoners wilden niet verhuizen.
Vrijdag 16 Januari 2009 at 8:53 pm
Vanmiddag wilde ik geld naar de Nederlandse overheid overmaken. Dat moet voor het eind van de maand binnen zijn anders krijg je een boete en wordt je bijna als crimineel gekenmerkt. (Ik spreek uit ervaring, helaas). Maar, ineens bleek mijn ABN pas zomaar geblokkeerd te zijn! Soms wilt een mens slechte zaken VOOR zijn. Nou, ik ook , dus. Daartoe was ik zo'n 2 weken geleden in de nieuwe bankshop van de ABN in de Sarphatiestraat. Ik stond perplex; bij binnenkomst werd ik gelijk verwelkomd door een in strak ABN-pak gestoken 40-er met snor. Dat was ik niet gewend. Mijn eerste reaktie bleek achteraf dus juist :Leuk, maar wat moet die man van me; wat wil ie me aansmeren? Bleek pure ABN dienstverlening te zijn. Geen loketten meer , maar lekker loungen, ofzo ! De Snor uitgelegd dat ik komend jaar in China vertoef en dat het misschien wel handig is om een extra pasje te hebben, voor het geval dat... ? De Snor zou dat regelen. Even 'n kopietje van m'n paspoort en dan moest het goed komen. Zou ± 4 dagen gaan duren. Nu was ik ik daar dus op maandag en ik had, m'n twijfels al. Maar " Op hoop van Zegen". Wat ik met mijn Chinese valsheid al vermoedde: ik vertrok de zaterdag hierop zonder extra pasje! Nog niet aangekomen. Nu hebben de ABN-eikels wel m'n oude pas geblokkeerd! Die Fucking Borat-snor, bedankt, eikel!
Gisteravond hier op TV naar de uitreiking van de Golden Globes gekeken op CCTV 6; een zender die nog wel eens iets in het Engels uitzendt. Vooral het voor-en opkomen van Mickie Rourke was geweldig. Vanmiddag even op straat gewinkeld en ik heb ze bijna allemaal op DVD. 6 films voor 30 RMB (= momenteel wel €3,50!) Button; Barcelona; Revolutionary Road; Che; Cadillac Records en Valkyre ( met Carice van Houten). Helaas The Wrestler en ook de winnende Mumbai-film van Danny Boyd heb ik nog niet aangetroffen, maar dat gaat zeker snel gebeuren. Daarna maar weer op zoek naar wat mindere blockbusters, of misschien de TV serie The Wire die ook helemaal te gek moet zijn. Voorlopig beperk ik me momenteel even tot 6 series '24' dat ik nog nooit had gezien.
Vorige week weer even op reis naar Anhui geweest, met de trein. Hier in Shanghai heb je gewoon in elk district een ticket office waar je treinkaartjes kunt kopen. Je hoeft dus niet naar het station. De duurste en snelste trein is de CRH, ook wel Bullittrein genoemd. Dat is de Chinese TGV. Verder hebben we soft-sleepers; hard-sleepers en langzamere treinen. Een kaartje naar het noorden van Anhui kost ± € 17,- en dan zit je 5 uur in de trein. De trein rijdt gemiddeld 200 km per uur, maar haalde op een gegeven moment 250 km/uur. Om een kaartje terug te bemachtigen kun je gewoon naar een ticket office in een andere stad gaan en daar dan een ticket voor de trein kopen en iedereen heeft gegarandeerd een zitplaats. Kortom; het Chinese openbaar vervoer is wat mij betreft het beste ter wereld.
Zondag 07 December 2008 at 12:09 pm
Inmiddels kennen we in Europa allemaal het ' fenomeen' Lang Lang, toch? Awel, we hebben er weer een bij; Niu Niu! Vanmiddag in het Skyways Hotel een recital van dit 11-jarig ventje bijgewoont, en ik kan het bevestigen; wonderen bestaan! Keert u allen tot de Heer. Wat deze toekomstige puber ons liet horen was niet mis. Hoogtepunt , voor mij, een prachtig pianostuk van Debussey. Volgende keer gewoon weer info over Cuba muziek, ofzo; graag! Lang Lang kan het wel vergeten.
Ik zie jullie al denken. Hoezo 509 dagen? Nou ; hier wordt het er wel ingewreven. Dan begint namelijk de EXPO. Nu beginnen jullie allemaal al te fronsen; EXPO???, nou en... Hier niet dus. De Expo, die dus over 509 dagen geopend wordt, hier in Shanghai, moet de Olympische Spelen van Peking gaan overtreffen. Dat alles wordt op een groot terrein in de buurt gebouwd, maar.. , nu begint het ook hier in de French Concession toe te slaan. Overal verschijnen geweldige Bamboe steigers in de straten. De hele buurt zijn ze aan het op pimpen; zoals ze dat 3 jaar geleden in Peking ook deden. Likje verf, buurtje weg, muurtje ervoor; marktje dicht, etc.
Wel goed hoor, dat bamboe. Ijzersterk, weegt niets, en kennelijk heel betrouwbaar.
Zondag 30 November 2008 at 6:41 pm
Wat 'n mooie dag weer, vandaag. Blijkt uit beeld. Toch? De wat kalende man, naast mij in de lift, is mijn vriend en FD-correspondent Bert van Dijk
Onderweg in Anhui zie je vanuit de verte ineens een vrachtwagen in de lucht hangen. Ja dit is China, en je voelt al aan; dat wordt lachen. En jawel. Helaas heb ik de chauffeur niet via die ladder naar beneden zien komen, maar toch. Gelachen hebben we zeker.
Dinsdag 11 November 2008 at 3:12 pm
Regelmatig ontvang ik telefoontjes die ik niet op kan nemen omdat de telefoon maar één keer overgaat. Normaal geloof ik het wel wel, maar het blijft vreemd. Vannacht rond 03.00 uur ging de telefoon wederom slechts 1 keer over , maar toch voldoende om me wakker te krijgen. Vanochtend maar eens terug laten bellen naar dat nummer door de tolk en jawel; wat ik al vermoedde bleek waar. De verfoeide telemarketing. Ze bellen je superkort in de hoop dat je zelf op de "gemiste oproep" reageert. Dan krijg je een bandje te horen met allerlei informatie. Kost hen geen geld en jij betaalt lekker zelf de terugbel-kosten. Dat is pas wreed!
Ach zit nu al weer 1 dag in Nanjing en zojuist een heerlijke voetmassage gehad.
Zondag 09 November 2008 at 06:38 am
Ben sinds 1 week bezig een journalistenvisum te verkrijgen. Ik heb een mooie brief van de GPD ontvangen waarin ze me benoemen tot hun fotograaf in China, echter...Heb eerst contact opgenomen met het Pressoffice hier in Shanghai. Die zeiden me contact op te nemen met het International Press Center in Peking. Dit gedaan maar zij vertelden dat ik alle bescheiden naar de Chinese ambassade in Den Haag moest sturen. Na 2 dagen telefoneren kreeg ik daar eindelijk iemand aan de telefoon. Ik beloofde alle papieren te faxen en dan zouden ze me terugbellen. Dat gebeurde zowaar nog ook, vrijdagavond. Ik werd keurig gebeld met de mededeling dat ze in den Haag de conclusie hadden getrokken dat ik me tot het Pressoffice in Shanghai moest wenden. Kortom, maandag begint weer een nieuwe ronde.
Woensdag 29 Oktober 2008 at 6:02 pm
Sinds dinsdag vertoef ik weer buiten Shanghai. Zit nu weer in Shenzhen, wat ongeveer naast Hong Kong ligt, van waaruit ik afg. zondag terug naar Shanghai gevlogen ben. Altijd leuk om even thuis te zijn, maar in dit geval; HK bevalt me altijd uitstekend en daar had ik graag 2 nachten extra doorgebracht zonder al dat gevlieg. Maar goed;in deze regio worden jullie camrecorders, schoenen en Princess-machines gemaakt, nou ja; werden, moet ik eigenlijk zeggen. Vandaar. Crisis in het zuiden van China, lijkt het, dus,,, weer op reis maar. Niet dat ik dat echt erg vind...
Vanwege visumbesognes weer even in Hong kong; en ik moet zeggen: wat 'n feest. Vandaag Macau maar eens bezocht, met de ferry. Is very weird! Portugees, Chinees, volgens mij mixt dat niet zo goed. Wel een heel leuke dag gehad en niet gegokt, maar.. die gebouwen...? Dit wat ik je toon is al bizar, maar onderweg in de bus kwam ik langs het nieuwe ' The Venetian" ; gewoon half Venetie nagebouwd. Ziet er prachtig uit en Sun City verbleekt! En dan nog;? Met zoveel geld, hadden ze gewoon het Canal Grande moeten nabouwen; maar niet heel Venezia. Verder niks mis met Macau, hoor, en hier op mijn eilandje ook niet. Zit heerlijk te tikken op het dakterras van B&B Cheung Chao, HK . Prettig windje en nog steeds 22 graden, midden in de nacht. Het leven blijft kut!
Dinsdag 14 Oktober 2008 at 03:45 am
Dinsdagochtend. Om 07.30 uur gaat de deurbel over, niet één keer maar zo'n 6 keer achter elkaar. Vloekend kleed ik me aan, want ik heb wel een vermoeden wat er aan de hand is. Grommend open ik de gangdeur en jawel, daar staat het mannetje dat de watermeter komt opnemen. Hij wijst naar de zijdeur en sneakt naar binnen. Na 2 minuten ga ik weer lekker terug naar bed. Maar niet voor lang; om 08.00 uur breekt er hels vuurwerkkabaal los. Er is er een feestje op een bouwplaats hiernaast en dus..... VUURWERK. 100000-klappers en luchtgranaten,tja...
11.00 uur vanochtend, BOEM!!! He, dat leek wel een explosie en jawel, uit bouwput van de nieuw te bouwen Opera aan Shaanxi Nan Lu onstond langzaam een enorme wolk stof, die nu, ruim een uur later, de gehele stad in het stof gehuld houdt.Toevallig merkte ik gisteren nog op dat het werk hier wel heel langzaam vorderde. Welnu, kennelijk zijn de bouwwerkzaamheden weer hervat. Bij ondergrondse tegenslag is het hier heel normaal om dan maar wat dynamiet te gebruiken. Bij mij in de achtertuin staat een ander voorbeeld van bouwwoede. Daar is de bouw van dit gebouw gewoon enige maanden geleden stop gezet. Kennelijk was het geld op en nu heb ik uitzicht op een enorm betonnen geraamte.
Zondag 05 Oktober 2008 at 6:12 pm
Zojuist ontdekt dat mijn blog i.m. door meer dan 1000 personen is bezocht. Koop toch een goed boek! Had nu overigens in Laos moeten zijn , maar wegens een sterfgeval is de reis niet doorgegaan. Blijf voorlopig in Shanghai maar moet wel voor 24 okt. het land uit. NAC weer gewonnen en Ajax gaat het kennelijk weer niet redden, vandaag. Nee,dus. En aangezien NAC komende week van PSV gaat winnen en Ajax van Groningen , worden we helemaal blij! Overigens voor muziekliefhebbers: Arthur Godfrey!!! Check it out.
Het begon maandag allemaal zo goed. In 2 prima vluchten naar Dunguan gevlogen en daar kwamen we in een oasestad terecht midden in een zandwoestijn. Prachtig weer en dito natuur. Maar vanaf woensdag is het mis. In Jiayuguan was het koud en nat. Gelukkig heb ik een trui meegenomen en die heb ik sindsdien niet meer uit gehad.Dan het reizen per trein en bus; dat is ronduit rampzalig. Er zijn bijna geen kaartjes te krijgen en zo ja de verkeerde. Zo moesten we vannacht in de trein om 02.00 uur allen de 'hardsleeper' uit en moesten we naar een overvolle zitwagon, waar we 5 uur staand, of zittend op de grond hebben doorgebracht. Bij aankomst in Xian bleek er pas overmorgen een trein naar Lingfeng beschikbaar en nu moeten we morgen een bus nemen. Ondertussen ook nog helemaal zeiknat geregend want we konden geen taxi vinden; kortom Feest.
Gisteravond eindelijk weer eens wat cultuur gehad , hier in China. Han met 4 dansers. 40 minuten solo! Was helemaal geweldig in een fantastisch nieuw gebouw, Venue Z58. Daarna receptie op de 5e verdieping, met veel wijn en heerlijke gehaktballetjes. Uiteindelijk met zijn allen, Kasper, Bert, Hans, Petra, Michael,Yilan en Ying, in mijn poulecafé, de Kangaroo, terechtgekomen, en jee, wat raakte de ballen.foto: Yilan Yeun
Gisteren is Han Bennink in Shanhai gearriveerd, samen met zijn manager Susana. Ze hadden mijn telefoonnummer en vanmiddag hebben we zeer genoeglijk in de buurt van hun hotel wijntjes zitten drinken. Han is nog veel leuker dan ik al wist. Hij treedt hier morgen op bij het Shanghai DANCE festival. Morgen begint overigens ook het Shanghai Jazz Festival, maar daar kennen ze Han nog niet. Top of the bill is Laura Figy! Hij kwam vanuit Japan waar het ICP Orchestra enkele concerten had. Wat een gemiste kans voor Shanghai. Morgen dus Han solo met 4 danseressen. Wordt vast heel prima. Zondag gaan we weer op reis. Deze keer naar de steenkoolprovincie Shanchi. Meer volgt
Ziehier, de ingrediënten van mijn normale ontbijt, iedere ochtend in Shanghai. Brinta en MELK!!. Begint er nu toch langzaam op te lijken dat ze hier al jaren alle melk vergiftigen. Eigenlijk wist ik dat al wel een beetje, maar ja, bij gebrek aan goed brood en lekker vleeswaren; dan is er nog altijd Brinta, toch?, ook al moet dat via Nederland aangevoerd worden. Overmorgen verwacht ik weer een nieuwe voorraad te ontvangen, maar ja, wat nu? Brinta met thee lijkt me geen optie en de Yoghurt schijn je ook al niet meer te kunnen vertrouwen. Brinta met bier dan maar. Overigens krijgt mijn zoontje in Havana altijd melkpoederprodukten. Heb ze zojuist verwittigd maar zou zo uit China kunnen komen
Maandag 08 September 2008 at 7:37 pm
A.s. woensdag ( 09-09) is hier (alweer) de voetbalwedstrijd Noord/tegen Zuid-Korea. Deze keer gaat het om kwalificatie, dus wordt het menens. Ondergetekende is voor deze wedstrijd Fifa-medewerker, jawel. I.p.v. collega Michiel, die in Europa verblijft, mag ik nu de honneurs waarnemen. Ik ga op de perstribune zitten met mijn blocnote en telefoon bij de hand. Ik wordt geacht elke verandering in het veld; en/of in de stand te noteren. Men gaat mij dan bellen vanuit Nederland om te vernemen of er nog iets gebeurd is; dat wordt dan gelijk op de website gezet. Kortom, 'n EREklus. Krijg ik 50 US$ voor, en dan moet je weten dat het mij ook geld kost als ik hier vanuit het buitenland gebeld word. Leve Korea!!
Lees meer
Wat 'n geweldig gebouw, ook. Dat Bird's Nest mag er ook wezen, maar dit... En dan krijg je er 's avonds ook nog eens deze kitscherige lichtshow doorheen. Helemaal Bird, dus. Morgen weer lekker terug naar Shanghai. Goede week gehad.
Lees meer
Dinsdag 02 September 2008 at 6:39 pm
Dacht lekker terug te gaan naar Shanghai, vorige week maandag. Is ook gebeurd, per trein, maar inmiddels zit ik al weer in Peking. Vanavond naar hier gevlogen. Gisteravond ging de telefoon en jawel, ik ben hier weer de gehele week. Paralympics gedoe. Geef altijd weinig prijs over mijn bezigheden via mijn blog; je weet maar nooit. Anyway, de lucht is hier nog steeds helder; binnen de 5 e Ring geldt er nog steeds een beperkt autogebruik; alle Olympische wimpels zijn vervangen door Paralympische wimpels en we hebben nu ook een zgn. Paralympische rijbaan op grote doorgaande wegen. Denk nu gemakkelijker in allerlei Olympische venues te komen. De Watercube staat bovenaan mijn lijstje!
Maandag 25 Augustus 2008 at 11:42 am
Bert en ik dachten vanavond per trein terug naar Shanghai te reizen. Hiervoor had ik 2 dagen geleden al tickets geregeld, en betaald. Dat ging zo: Vanuit het hotel bellen ze naar de Chinese NS. Antwoord: de trein is vol. Meisje aan de hotelbalie zegt: maar ik ken wel iemand die wel kaartjes heeft. Kost 30 Y meer. OK, geen probleem. Echter, vanmiddag bleek dat die iemand niet kan leveren. Hij heeft slechts 1 kaartje weten te bemachtigen. Kortom, Bert is naar het vliegveld en ik trein vannacht alleen. Verder ken ik i.m. het Chinese volkslied uit mijn hoofd. Dat heeft de afgelopen 16 dagen maar liefst 51 maal geklonken, en iedere keer weer gaan de Chinezen in de houding staan bij een huldiging. Dat zit er helemaal ingeramd. Meefluiten wordt niet op prijs gesteld.
Zaterdag 23 Augustus 2008 at 2:28 pm
Op de Olympic Green is iets iets nieuws opgevallen; Magic Noodles. Hier noemen ze het "self-heating meal" en de Chinezen zijn er nog niet echt vertrouwd mee. Wat is hier aan de hand. Je koopt een bak noodles en lees eerst de gebruiksaanwijzing. Vervolgens open je de plastic bak en gooi de inhoud van een zakje over de rijst. Vervolgens sluit je de bak weer en trek je aan een touwtje. Als Chinees stap je dan achteruit en wacht; en jawel, na ± 30 seconden begint de bak stoom uit te spugen. Als Chinees wijk je dan nog verder en zet er het liefst een koud flesje Cola op. ..,je weet maar nooit en wacht. Als er verder geen gevaar meer lijkt te bestaan open je de bak , en verhip; de inhoud is stomend heet. Eet smakelijk!
Ben vanochtend naar het Bird's Nest geweest om de enigszins teleurstellende voetbalfinale te aanschouwen. Prachtig stadion, overigens.Ben nu weer in mijn hotel en zet de TV aan. Ik heb 57 (Chinese) zenders en wil de honkbalfinale zien; Cuba-Korea. Ondertussen waren ook de Nederlandse hockeyers voor brons bezig, en is het atletiek ook al weer begonnen, waaronder de finale 800 meter. Wat denk je; NIETS van al dit moois wordt hier uitgezonden. De Chinezen spelen geen rol meer in deze sporten en dus gaan we toch lekker allemaal kijken naar de herhaling van de Ping Pongfinale; of het damesbasketbal. Ik wordt helemaal gek. Nu zijn de 1500 meter vrouwen bezig, maar nee hoor; NADA! Gelukkig heb ik Radio 1 via het internet maar beelden; ho maar.
Had me voorgenomen niet meer over de geneugten des levens te schrijven, maar na vanavond kan ik het (weer) niet laten. Had afgesproken met Hans om naar de hoeren te gaan (voor een verhaaltje) maar eerst moest er nog gegeten worden. Hans zei: "Morel's?" en ik zei: "yes!". Morel's is namelijk al tijden mijn favoriete restaurant in Peking. Het is een Belgisch restaurant t.o. het Workers Gymnasium. We begonnen met een glas Orval en besloten vandaag voor de lamsreck te gaan (De mosselen waren helaas al op). Als voorafje namen we 2 "maatjes" haring, met een glaasje jenever. Zou de haring vers zijn, vroegen we ons af. Nou, dat was ie. Hij was heerlijk. Navraag bij mevr. Morel (een tanige Chinese, die zowel Frans als Engels spreekt), leerde ons dat alle visproducten vers vanuit Europa ingevlogen worden. Zij zelf keurt iedere ochtend de zeevruchten en dat was dan ook de reden dat er geen Morel's naar Shanghai komt. Meneer Morel zou dan nml. opnieuw moeten trouwen. Verder geen hoeren ontmoet.
Zondag 17 Augustus 2008 at 08:44 am
Wat, HOCKEY?, hoor ik jullie denken. Jawel; ronduit ja. Gisteravond 18.00 uur mijn eerste Olympische beleving gehad. Ik was nog nergens bij geweest maar vrijdagochtend in het HHH bleken er zo maar voldoende kaarten te verkrijgen; half uurtje in de rij en je kon voor de 2 komende dagen kaarten kopen voor hockey. 5 Euro per kaart voor zowaar 2 wedstrijden en zo zat ik gisterenavond ineens in het Olympic green hockey field-stadion bij de vrouwenwedstrijd Argentinië-Duitsland. Dat bleek genieten. Heerlijk zonnetje, biertje en een broodje worst er bij, in het goede gezelschap van Bert, Hans en Petra. De Argentijnsen wonnen ook nog met 4-0. Vanavond gaan we weer en dan speelt nederland tegen Australie.
Sinds eergisteren zit ik in een ander hotel, om de hoek van mijn vorige lokatie. Ging bij ze informeren naar de prijs. Nou 1100 RMB ( €110,-) dus voor een kamer die normaal 260 RMB kost. Dat wilde ik niet betalen en toen probeerden ze me de kamer voor 500 aan te smeren. Ook dat vond ik te gortig want ik blijf hier nog wel 2 weken. Vervolgens ging de prijs naar 300 en dat vond ik mooie deal. Toen ging het gisterenmiddag regenen. Gelukkig was ik in mijn kamer en terwijl ik met PaSchel aan 't bellen was begon mijn kamer en bureau vol water te stromen. Het raam was niet tegen dit watergeweld bestand. Heb nu een andere kamer gekregen, ik denk de grootste van dit JJ-Inn hotel. En toevallig of niet, het internet is gelijk ook een stuk sneller.
Tja, het leven is kut! Hier collega Hans M. met zijn gehuurde vervoersmiddel voor de gevel van het Holland Heineken House in Peking. Gisteren onze HHH-pasjes opgehaald en vanaf morgen zijn we welkom. Vanuit dit gebouw komen de komende 3 weken de beelden van de NOS ( vanaf het dak) ; hier worden de gouden medaillewinnaars gehuldigd; en hier moeten we wezen voor Jan(tje) Smit en kornuiten. Er komen dus 3 weken van Oranje-gebral aan. Maak de borst maar nat.
Hier een blik op het dakterras van mijn hotel in Peking. Wat valt op?
In de eerste plaats de azuurblauwe lucht. Inderdaad; geen wolk te bekennen boven Peking. En dat is al zo sinds mijn aankomst per trein 3 dagen geleden. Het is uitstekend weer en geen ( zichtbare) smog te bekennen. Wat valt verder op op de foto??
Het is zondagochtend 09.30 uur en er zit geen hond op het terras. Wat is er namelijk aan de hand?? Mijn hotel (de Sleepy Inn) waar ik altijd logeer als ik in Peking ben; heeft vanwege de O.S. zijn kamerprijzen met zo'n 500% verhoogd en zoals ik maanden geleden al had aangekondigd, komt er dan niemand meer. Het hotel is leeg; er zitten geloof ik 3 gasten die maanden geleden al via het internet geboekt hebben. Ik zie jullie al fronsen:' maar wat doe jij er dan?' Tja, vreemd verhaal. Ik heb ze vorige week nogal onder druk gezet; gedreigd dat er in de toekomst niet EEN Nederlandse journalist meer komt logeren. Toen kreeg ik uiteindelijk een mailtje van de manager met het aanbod om van 1 tot 7 augustus GRATIS te komen logeren. Dat was nu ook weer niet de bedoeling, maar heb het aanbod gretig aangenomen. Op 7 augustus vertrek ik naar een ander hotel, tenzij....
Dinsdag 29 Juli 2008 at 6:48 pm
Gisteren (maandag) werd het me te gortig. De airco in de huiskamer ( ik heb er 3 in huis) bleek niet aan de praat te krijgen en de ventilator kon tegen dit zomers geweld weinig uitrichten. Contact opgenomen met de huisbaas .Hij zou om 16.00 uur langskomen. Warempel, om 5 voor 4 ging de bel en betrad hij, vergezeld van 2 sleutelaars, het pand. Ze zouden dit varkentje wel eens wassen. De jongens gingen in de weer met mijn airco, die de afmeting heeft van een kleine (staande) doodskist. Maar ja, aan de stroomtoevoer bleek het toch niet te liggen. Kennelijk moest het probleem elders, d.w.z. buiten, gezocht worden, waar nog een grote ventilator aan de gevel hangt. Er werd gebeld. Hier was behoefte aan Spiderman. 20 minuten later betraden 2 andere mannetjes het pand. De gereedschapstas werd geopend, de grootste van de 2 trok een tuigje aan, en stapte doodleuk het raam uit. Ik woon maar op 15-hoog, hoor. Hij manoeuvreerde zich over de buitenventilator heen en begon aan zijn karwei; het tuigje verbonden met enkele handen en mijn aluminium raamkozijn van waaruit hem de gereedschappen werden aangereikt. Na dat ie e.o.a. stalen tampon had vervangen bleek alles weer pico bello te werken. Na zo'n 30 minuten balanceren wist hij zich weer naar binnen te wurmen en was iedereen tevreden. Sigaretje roken, wat lachen en tot ziens. Dienstverlening in dit ( communistisch?) China is uitstekend, adequaat, en snel. Inmiddels is het gaan regenen en aangezien ik overmorgen naar Peking afreis, is het nog maar de vraag of ik die Airco ooit ga gebruiken.
Gisteren vanuit Montreal in Shanghai teruggekeerd. Wederom goede Air Canada vlucht, maar toch, totaal 18 uur onderweg zonder nacht. Bij aankomst in Shanghai was het n.b. 38,5 graden C. Welkom thuis, dus. Ook nog flink aan de dunne! In Cuba waren weer wat zaken negatief veranderd, maar ach, het weer was heerlijk; er was een zeer goede nieuwe busservice ( o.a. naar Playa Sta. Maria) en lekker flink in huis gewerkt. De trap is nu bijna helemaal OK, voor zover mogelijk. Verder plannen gesmeed voor de nieuwe betonnen binnenverdieping en o.a. een nieuw matras aangeschaft. Zoon Pacolito was weer wat ouder en verstandiger geworden. Hij heeft echter een vrij vreemde afwijking. De gehele dag roept zijn moeder: "Pacolito, pones tus zapatos!" en dat doet ie dus uiteindelijk wel, alleen vrijwel altijd op zijn manier. Zie zoekplaatje. Die blik herken ik ergens van.
Nu op naar Peking, maar eerst nog een betaalbaar hotel zien te regelen. Volgens mij wordt het wel leuk, tijdens de O.S.
Donderdag 03 Juli 2008 at 2:32 pm
Zal zelden een luchtvaartmaatschappij aanprijzen, maar bij deze dan. Had dinsdag een reis van ruim 13 uur voor de kiezen; Shanghai- Toronto, rechtstreeks. De economy class zat vrijwel vol en werd bestierd een enorme , al wat oudere, goedlachse stewardess. Door mijn innemende persoonlijkheid en immer altruïstische uitstraling kwam ik tijdens een aanpassing van het stoelenplan ( mijn Chinese buurvrouw wilde naast haar man, verderop zitten) met haar in contact. Ik zou mijn stoel aan het gangpad aan de echtgenoot afstaan en de stewardess zou wel wat regelen. Aanvankelijk had ze een andere gangpadstoel voor me maar toen keek ze me in de Cuba-blauwe ogen; keek vervolgens de half lege Executive Class in en onder het uitspreken van de woorden " I like cooperative people" mocht ik daar plaats nemen. Heerlijk diner, verrukkelijke wijnen en een prima ontbijt waren mijn deel; Verder een groot TV scherm, prachtige documentaires en een stoel die in een compleet bed omgetoverd kon worden. Nog nooit zo'n goede vlucht gehad. Viva Air Canada!
Dinsdag 01 Juli 2008 at 6:39 pm
Vandaag is de warme deken over de stad komen te liggen. Geen wind, alleen maar zweet! Heb 'n prima sleurtas gekocht waar alles in past. Schoenen nemen namelijk heel veel ruimte in. Morgen ga ik een 12 uur jet-lag tegemoet. Dat wordt vast niet leuk. Kom om ± 23.00 in Montreal aan. Gelukkig wordt ik afgehaald door mijn vriend Pierre. Ben daarna 14 dagen in Cuba met zoonlief en mi Amor. En daarna komt het er op aan. De zaken gaan namelijk niet als gewenst, kortom wederom 13 % schaarste. maar goed; Venceremos toch !?
Dinsdag 24 Juni 2008 at 10:08 pm
Zowaar een cultureel weekend achter de rug. Afgelopen week was hier een Rotterdamse delegatie met o.a. Opstelten op bezoek en daarmee enkele dagen in de weer geweest. Dinertjes, ondertekeningsceremonies etc.; maar ook het Rotterdams Philh. met hun nieuwe Canadese dirigent Yannick N.S. Vrijdagavond mochten we allen naar het eerste concert in het geweldige SHOAC ( Chinese Oriental Art Center) gebouw. Daar o.a. de 5e Shostakovich symfonie gehoord; een van mijn favorieten! Fantastisch! Zaterdagmiddag was de opening van een tentoonstelling van de Rotterdamse schilder Sasja Hagens in een tot dan toe voor mij onbekend museum en diezelfde avond ook nog naar de première van de Nederlands/Chinese film City of Trance van ene David Verbeek geweest, helemaal in Shanghai gedraaid. Andrea, waar was je? Het Shanghai Film festival was dus ook in die week, kortom 13 % schaartse, of toch niet. Vandaag ticket naar Montreal geboekt voor 2 juli. Van daaruit reis ik dan door naar Havana. Ook mijn wijs zoontje nog gesproken aan de telefoon en dat was ontroerend.
Donderdag 12 Juni 2008 at 10:03 pm
Zit nu nog rond 04.00 uur naar Polen-Oostenrijk te kijken. Beetje laat, maar het was al laat geworden tijdens onze uitwedstrijd Poolen, die we overigens verloren hebben. Helaas alleen Chinees commentaar beschikbaar. Maar verder aan voetbal hier geen gebrek. De gehele avond worden zo'n beetje alle wedstrijden in fijne samenvattingen herhaald. Morgen maar weer met z'n allen om 02.30 uur naar O'Malleys om de wedstrijd tegen de Fransen te gaan zien. Is een grote oranje bende; vorige wedstrijd zijn we bij de Italianen gaan zitten. En maar Hazes zingen en vooral veel brallen; maar ja, na zo'n uitslag heb ik me uiteindelijk ook gewonnen gegeven. En dan ziet het er 's ochtends op straat zo uit! Let even op de kinderkopjes; en ja, vanwege die bedelaarsfamilie, heb ik DIT beeld uitgekozen. Zo gaat dat hier bij tenten waar 's nachts veel buitenlanders komen. Morgen nacht mogen we weer, gelukkig.
Zondag 08 Juni 2008 at 5:09 pm
Vanochtend ( jawel het is zondag, so what?) even bij de makelaar binnen gelopen om mijn lekkage van gisteren te melden. Ze zouden contact met de huisbaas opnemen; nou in Nederland weet je het dan wel. Ik fiets naar huis en ga koffie zetten want het was nog vroeg. Binnen 5 minuten gaat de bel. Staat er een timmerman voor mijn deur. Ik bel tolk Ying om hem uit te leggen wat er aan de hand is. Vervolgens gaat ie weg en 3 minuten later komt ie weer binnen met wat cement; gaat uit het raam van het balkon hangen ( 15 hoog) en begint doodleuk de Airco luchtaanvoerwegen dicht te metselen. Binnen 10 minuten is alles geregeld. Vraag hem wat het kost; 5 RMB en ik krijg nog een bonnetje ook.
Zaterdag 07 Juni 2008 at 10:20 am
OK, het is ( nog steeds) 'n geweldige onweersbui. Het komt al ruim 40 minuten met bakken uit de hemel. Vandaag dus zeker geen tennis. Maar het regent wel erg hard. Lijkt me normaal niet zo'n probleem als je op de 15e verdieping woont met nog 8 verdiepingen boven je, maar toch; op 'n gegeven moment ga je toch even checken of alle ramen wel goed gesloten zijn; je weet maar nooit. Kom ik mijn slaapkamer binnen en komt het water min of meer de muur uitgespoten! Waardoor? jawel; de luchtaanvoer van de Airco. Blijkt niet waterdicht te zijn en de wind staat toevallig net op mijn muur. Ondertussen komt het water ( in mindere mate, edoch..) ook de woonkamer binnen, en in de badkamer staat inmiddels een pannetje dat om de 15 seconden laat horen dat het weer een druppel heeft gevangen. Splash!!
Voorpagina Shanghai Daily gaat geheel over de nieuwe regels waaraan buitenlanders moeten voldoen om hier tijdens de Olympische Spelen te mogen verblijven; jawel. 9 pagina's regels. Mensen met TBC en Lepra kunnen het wel vergeten; die komen hier niet binnen. Maar gelukkig, staat er ook iets aardigs in dit krantenstuk; jullie mogen allemaal 1 huisdier meenemen. Dus niet getreurd. Ik verwacht morgen een groot stuk in de krant over de regels waar jullie huisdier aan moet voldoen. Je kunt 'n hond toch niet zomaar naakt over de straat laten gaan?
Vrijdag 30 Mei 2008 at 7:02 pm
Wat 'n verrassing. Vanavond met Hans M. afgesproken bij een Duitse tent op Hongmei Lu en heeft ie verdomme een 6pack Bucanero voor me meegenomen. Mijn favoriete Cubaanse bier. Blijkt hier zomaar te koop in de Metro ( Makro); En ze kosten hier minder dan de helft dan wat ik er in Cuba voor moet betalen Kun je nagaan hoe rijk die militairen daar zijn; die kornuiten van Fidel die al die handel reguleren. Ik ging er altijd al van uit dat van elke uitgegeven CUC ( Cubaanse Convertibele Dollar) minstens de helft in de zakken van de militairen verdween,dmaar het is vast nog veel meer. Maar verder niet getreurd dus; Salud!
Gisteren moesten we een cadeau kopen voor een vriend die jarig was. Ik stelde voor i.p.v. een vaas ( die ze mij ooit gaven) maar eens een schilderij te kopen. Wij ( michiel, Rosalie en ik) naar de galerie hier op de hoek. Daar kun je alles kopen; van Gogh's, Goya's; letterlijk alles! Wel nageschilderd, uiteraard. Heb gelijk ook maar zelf een schilderij aangeschaft, van Yue Minjun; een van de beste schilders in China. Zijn lachende doeken gaan voor miljoenen over de toonbank. Mijn huis is helemaal opgeknapt. Dat droevige paneel is naar de kast verdwenen en nu hangt daar een 'echte' Yue. Omdat ik nu nog een eenzame haak overheb, moet er binnenkort nog een nieuw schilderij bijkomen. Kosten, ± €19,- Als ik naar Cuba ga volgende maand, hoop ik een aantal doekjes mee te nemen die ik dan daar wel laat bespannen. Binnenkort ga ik mijn eerste Hagenaar bestellen, lijkt me
Donderdag 22 Mei 2008 at 9:07 pm
Pakweg 10 dagen geleden, in Peking, overkwam mij zgn. fotografenramp; USB aansluiting van mijn ( Freecom) hard disk brak af. Paniek! Ik kon mijn bestanden niet meer bereiken. Was mede een reden om niet naar Sishuan af te reizen. Terug in Shanghai, de volgende dag, ga ik hier naar de Technology Market om de hoek. 4 Verdiepingen met allerlei ellende; computers, telefoons, licht, waterkokers, airco's,etc; maar ook reparateurs. Ik, gewapend met mijn Freecom naar de bovenste etage; computerprullaria! Bij het eerste stalletje probeerden ze me opbergdoosjes aan te praten. Daar zat ik op dat moment niet echt om verlegen! Bij de volgende kraam probeerden ze me gelijk een nieuwe HD te verkopen maar na enige gebarentaal en wat Nederlands gevloek (Mijn Chinees is niet), werd ik doorverwezen naar de overbuurman. Hier zat een reparateur die me wijsmaakte dat ik een nieuw HOUSE nodig had. Vervolgens gingen de schroevendraaiers in mijn HD; werd het binnenwerk eruitgehaald; en binnen 10 minuten zat alles in nieuwe behuizing. Kosten, zonder af te dingen, €9,- Heerlijk land, dit China!
Enkele uren geleden afscheid genomen van een staatssecretaris (SC);
nog net niet gezoend. We waren in Suzhou en Wuxi en hebben daar wat
waterprojecten bezocht. Was allemaal heel aangenaam. De SC zat in de
BMW met de consul, en wij; een man of 20 in een volgend busje. Iedere
ochtend heerlijke lunchpakketten mee met zalm en suchi. Niets mis mee! De SC en het gezelschap waren allemaal heel aardig.Waarom het
gezelschap zo uitgebreid was is ons niet helemaal duidelijk geworden,
maar wellicht imponeer je de Chinezen meer met wat extra mankracht?
Gisteren, in Suzhou nam het gezelschap onderkomen in het plaatselijke
Sheraton; en wij, journalistiek tuig, aan de overkant in het wat
eenvoudiger Scholars Inn Hotel; lang niet slecht, overigens. Na de
incheck zijn confrèrere Michiel en ik nog even langs geweest bij de
delegatie aan de overkant, maar niet aangeschoven. De te kleine
Tsingdao biertjes vonden we wat te klein, en ook te
prijzig. We zijn gezamenlijk, letterlijk, naar de straat uitgeweken, en
hebben daar genoeglijk buiten aan een tafeltje zo'n 25 spiezen en
diverse halve liters bier verorbert. Eindprijs: 38 RMB (€ 3,20).
Waarschijnlijk minder dan een klein biertje in dat hotel. Zo kan het
hier ook, dus, maar de verschillen zijn gigantisch, toch? Vanochtend
ook nog gehoord dat de delegatie heerlijk gegeten had met de
burgemeester van Wuxi, en dat ze e.o.a. heerlijk gerecht hadden gehad
dat aan , quote!, sperma deed denken. Hoe, dat weet ik niet. Vanavond
nog een heerlijk groot diner genoten in het Regent's Hotel, alhier in
Shanghai. De ambassadeur verbaasde zich nog over de geringe drankzucht van her journaille en nu weer thuis. Morgen reist de delegatie weer af naar
Nederland. Het was me het tripje wel, hè, meneer Schellekens! En nu maar lekker slapen!
Zit sinds 6 dagen in Peking en ben 2 dagen met dezelfde taxichauffeur op pad geweest, ten noorden van Peking, tot in de provincie Hebei. Is prachtig gebied, soort Ardèche! Dit alles i.v.m. de watervoorziening in Peking. Om alhier vooral tijdens de Olympische Spelen, voldoende water uit de kraan te krijgen wordt er elders dorst geleden ( o.a. in Hebei, dus). Landerijen mogen niet meer bevloeid worden terwijl in Peking zelfs het gras besproeid wordt. Zoals ik al schreef, de reis was prachtig, echter, ik heb bijna de steun boven de deur uit het dak getrokken. Chinese chauffeurs schakelen altijd zo snel mogelijk door naar zijn 5. Dat doen ze ook in de bergen, vooral naar beneden; terugschakelen, ho maar! En dan liefst zo hard mogelijk door de bocht, met de voet op de rem. Tegenliggers..?, die zijn er toch niet?! (Gelukkig klopte dat) Inhalen in bochten; rechts inhalen op 2-baanswegen; alles is toegestaan! Vooral heerlijk als je voorin zit.
Sinds een paar dagen is de zomer echt begonnen. Vandaag 29 graden C. Heerlijk! Vanochtend wat gefotografeerd op een huizenbeurs; alles afgewerkt en verstuurd, en de zon in. Op naar Fuxing Park met een boek. Alle bankjes in de zon zijn vrij, want Chinezen gaan niet in de zon zitten. Heerlijk! Om 16.30 uur belde collega Remko me of we een biertje gingen drinken. Waarom niet? De Blue Frog aan Tongren Lu ligt in de zon, dus hup vooruit! Het is toch Happy Hour! Zoontje in Cuba ligt in het ziekenhuis met astma, maar ik kan nu even niet weg, helaas. Dat drukt de pret wel enigzins. Pacolito, hou je haaks!
Vandaag de huur betaald bij mijn makelaar. Ik moet dan 2 dagen gaan pinnen om uiteindelijk 55 briefjes van 100 RMB bij elkaar te hebben. Da's een heel pak geld; 55 briefjes van 100! Mijn makelaar en ik gaan dan naar de buurman, een groenteboer, want die heeft een geldteller. Da's wel zo gemakkelijk! Ik had deze keer goed geteld. Is wel een hoop gedoe, die briefjes. Waarom ze hier geen grotere biljetten hebben is me een raadsel. Anyway, voorlopig mag ik weer tot 4 juni in mijn woning veblijven.
Donderdag 24 April 2008 at 8:02 pm
Zojuist uit Hong Kong teruggekeerd. Was weer erg leuk! Redelijk weer en dat eilandverblijf ( Cheung Chao) is me erg goed bevallen. Prima (betaalbaar) hotel. s'Ochtends lekker ontbijten met de South China Morning Post ( Een veel betere krant dan de Partijkrant Shanghai Daily), vervolgens wat aan het SNELLE internet hangen; beetje rondwandelen en lunchen aan het water, en dan met de ferry naar HK. Je kunt kiezen uit de snelle ( 25 min. ) en langzame ferry (50min.) En dan vaar je zo dat HK binnen met links Kowloon en rechts dat bergachtige HK island. Maar..., daar blijken allerlei roltrappen te bestaan dus de gang de berg op wordt je erg makkelijk gemaakt. Mijn M.E. toeristenvisum voor een jaar bleek nog steeds te werken, en ik ben zonder problemen weer thuis gekomen. Ga me nu uit Nederland uitschrijven want ik blijf hier gewoon, dus So What! Komende 10 dagen geen enkel vliegveld. Wat een opluchting, hoewel, ik wilde Shanghai Airlines al in de ban doen, maar daar kom ik op terug. Geen vertragingen, deze keer, en lekker Carlsberg bier aan boord. Het leven is zo gek nog niet.
Zondag 20 April 2008 at 09:26 am
Disndag ga ik naar Hong Kong want met mijn visum mag ik maximaal een aaneengesloten periode van 90 dagen in China verblijven en het is bijna zo ver. Daar kom ik dan mijn collega en vriend Kees Metselaar en zijn vrouw Vaudine tegen, die daar wonen. Omdat alle hotels vol of te duur waren, ga ik deze keer in het Bed & breakfast op het eiland Cheung Chau logeren. Is zeer betaalbaar en een uurtje varen vanaf HONG KONG island, met een prima strand; een soort klein Kreta.
Woensdag hoop ik een reportage over de paardenraces te maken en daarna gaan we zeker een biertje drinken in de FCC ( Foreign Correspondents Club) .Donderdagavond hoop ik dan weer thuis te zijn, maar ik hou m'n hart vast want de Chinezen willen momenteel zo weinig mogelijk buitenlanders binnen de landsgrenzen hebben, i.v..m. de Olympische Spelen en evt. rellen. Van P.R. hebben ze hier nog geen kaas gegeten, dus ik moet er rekening mee houden dat ik misschien het land niet meer in kom. Ach, we zien wel. Het leven is kut, toch?
Twee weken geleden was ik enkele dagen in Chongqing, de grootste stad ter wereld ( Jawel!!) In Chongqing ( in het midden van China, maar hier heet dat ' het westen') wonen ong. 35 milj. mensen. De stad ligt op de kruising van de Yangsze en de Jialing Rivier. Het centrum is een soort bergachtig Manhattan, ook door water omgeven; ontsloten door een immer groeiend aantal oogverblindende bruggen en 2 kabelbanen. Chongqing is de motorstad van China; hier worden de meeste motors gemaakt, en de beste manier om je te verplaatsen is dan ook achter op een motor (taxi). Maar even buiten het centrum is de stad ook gewoon oud China. Mijn hotel stond vlak bij de rivier in een oud marktwijkje en daar was het geweldig toeven. Rond 16.00 uur begon de markt op gang te komen en alle waar werd per drager aangevoerd; een fantastisch gezicht. Vorige week was ik in Peking en dinsdag 22/04 ga ik naar Hong Kong. Begin mei weer 10 dagen Peking. Wow, wat een land!!
Donderdag teruggekomen uit de geweldige miljoenenstad Chongqing. Bij thuiskomst had ik (gepland) bezoek uit Nederland; Pieter en Elly. Is erg gezellig, zeker in mijn lekker groot huis met 2 logeerkamers en 2 badkamers. Vanmiddag hebben we een extra nieuwe fiets gekocht voor ± € 60,- dus voortaan is hier een echte logeerfiets! Bijgaand 2 foto's van mijn flatje alwaar ik op de 15e verdieping mijn onderkomen heb. Op de bovenste foto staat mijn flat in het midden. Het straatje is Jiashan Lu, alwaar nog allerlei beroepen op straat worden uitgevoerd. Aan de achterkant van mijn flat bevindt zich een soort afvalstortplaats, waar alle afval gewogen en gesorteerd wordt. s'Nachts komen de trucks om het uitgesorteerde afval weer mee te nemen zodat het gerecycled kan worden. Hier staat mijn flatje links en in het midden staat Pieter te fotograferen. Maandag naar Peking voor 3 dagen en 3 prima klussen.
Woensdag 02 April 2008 at 7:21 pm
Bijgaand een plaatje van ons (bijna) privé tennisbaantje, hier midden in de stad. Hier ga ik mijn tegenstanders te lijf. Het ligt op ong. 8 hoog aan Nanchang Lu, naast de vroegere Xiangyang fake markt, waar nu een enorme bouwput is. Onder de rode daken slapen de migranten-bouwvakkers en het gaat daar dag en nacht door. Helaas is het nu even rustig op ons court want de zomer wil maar niet doorbreken. Komende week 3 dagen naar Chongqing , eindelijk weer eens weg!
Donderdag 20 Maart 2008 at 6:05 pm
Ik heb deze week een klein, egoistisch, probleem. Tibet!. Het valt niet goed te praten wat er allemaal in ons westen gebeurt, maar toch. Alle artikelen die gepubliceerd zouden gaan worden zijn opgeschort. En zoals iedereen weet; van uitstel komt afstel! Aangezien buitenlanders nu niet naar Tibet mogen reizen en alle "Kuifjes" momenteel met informatie over dat land bezig zijn, zit ik tijdelijk zonder werk, althans, normale opdrachten. Dat is niet leuk en dit kan nog wel even doorgaan. Ach ja, shit happens! Ondertussen ben ik bezig met een hele leuke serie over de 'vrachtfietsen' hier. Eergisteren een geweldige serie over 1 persoon gemaakt, en die had ik als diashow bij willen sluiten. Probleem is, hoe? Nou ja, ik stuur het eerste beeld mee. En dan kun je eigenlijk de rest wel raden. Vanavond met 13-2 verloren met poulen in de Green Dragon Bar. Ook dat nog!
Vrijdag 14 Maart 2008 at 05:20 am
O ja, leukste verhaal vergeten. Eergisteren was ik voor de GPD op stap. We gingen een verhaal maken over openbare protesten in de buurt. Op Xinzha Lu ( Lu = straat) hingen een aantal spandoeken op de flat. Kennelijk waren de bewoners het ergens niet mee eens!! Kuifje en Bobby gingen dit eens even uitzoeken. Jawel, er bleek sprake van protest! Op de onderste 3 verdiepingen van het gebouw ( waar nu nog een massage/annex hoerenkast zat) werd een soort verpleegtehuis gepland . En DAT willen de Chinezen , niet! Hoezo, hoor ik jullie denken? Zie bijgaande foto. schokkend? Nee!! zo zijn Chinezen!
Donderdag 13 Maart 2008 at 5:31 pm
Ging vanavond ff eten; in de Blue Frog. Ik hou van kikkers; heerlijk!! Op de terugweg kwam ik , uiteraard, langs mijn favoriete Bar, De Kangaroo bar. Ik dacht: even te poulen, misschien! No way!! Het was competitie-donderdag! Frans , you want to play? Yeah, why not!! Het schijnt dat het Kangaroo-team nooit meer dan 2 punten heeft gescored van de 15 te behalen punten. Anyway, we hebben vanavond gewonnen met 10-5. Wat een leuke avond! Helaas geen foto's.
Vanmiddag was ik , ter voorbereiding van het feestje morgen, voor de eerste maal in de Metro; zeg maar, de Makro. Op hun website had ik al gelezen dat een visitekaartje en een paspoort voldoende moesten zijn voor een 'houderskaart'. En, zoals zo vaak hier geschiedt, klopte dat ook. Duurde even, maar na zo'n 20 minuten was ik de trotse bezitter van een METROpas, incl. smoelenfoto etc! Dat gaat bij onze Makro toch anders. Zonder geldig bewijs van de KvK kan je het wel vergeten. Na 1 uur winkelen bevatte mijn wagentje voor ±€125,- het volgende: Nieuw jack, tennisracket, 9 flessen wijn. fles Havana Club, 3 soorten kaasjes,10 DVD's, 10 CD-roms, 6 slurpglazen, wat ham, chips, pistachenoten en ik ben vast nog wat vergeten.
Over metrokaarten gesproken. Bij de echte metro koop je voor €2,- een chippas en daar zet je dan bijv. 100 RMB op (10 euro). Als je dan de metro in wilt leg je die pas op het tolpoortje en bij vertrek pleeg je dezelfde handeling. Je ziet gelijk je resterende saldo. En als dat dan te laag dreigt te worden dan laadt je 'm even in een automaat op. Wachtrijen, nee! Veel dingen gaan hier uiterst efficient. Morgen feesten,dus
Zondag 02 Maart 2008 at 1:24 pm
Welkom op mijn nieuwe blog. Dankzij mijn buurman Fried Schoorl werkt nu alles. Fried, nogmaals bedankt! Om 12 uur vannacht wordt ik 54. We laten deze gebeurtenis lekker ongemerkt voorbij gaan, want ik vertrek morgenochtend met Hans M. en tolk Ying naar Hangzou, op 2 uur rijden van hier. We gaan 2 nachten in het Lakeview hotel doorbrengen; ik o.a. voor een SamSam klusje. Heb er veel zin in want ben al weer bijna 1 maand onafgebroken in Shanghai. Mijn feestje vier ik vrijdag 7 maart. Ik verwacht zo'n 15 man te ontvangen, dan. Verslag van de reis volgt, uiteraard
. Hier ga ik mijn tegenstanders te lijf. Het ligt op ong. 8 hoog aan Nanchang Lu, naast de vroegere Xiangyang fake markt, waar nu een enorme bouwput is. Onder de rode daken slapen de migranten-bouwvakkers en het gaat daar dag en nacht door. Helaas is het nu even rustig op ons court want de zomer wil maar niet doorbreken. Komende week 3 dagen naar Chongqing , eindelijk weer eens weg!
